المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٥٣

حرف ميم

1573 . كسى كه در قلبش ما را دوست داشته باشد ، و زبانش از ما دفاع كند ، و با دشمنان ما نبرد كند ، در مدارج بهشت با ماست .

1574 . كسى كه در قلب ما را دوست بدارد ، و با دست و زبان ما را يارى نكند ، در بهشت با ماست .

1575 . كسى كه ما را دوست بدارد ، روز قيامت با ماست .

1576 . كسى كه خوب گوش كند ، زودتر بهره مىبرد .

1577 . كسى كه خوب عذر خواهى كند ، مستحق بخشش است .

1578 . كسى كه خوب سؤال كند ، دانا مىشود .

1579 . كسى كه خوب تدبير كند ، مستحق سرپرستى است .

1580 . كسى كه خوب رفتار كند ، به آرزويش مىرسد .

1581 . كسى كه از تجربه بهره ببرد ، از مشقت محفوظ مىماند .

1582 . كسى از تير مرگ [ زودرس ] در امان ماند در كمند پيرى اسير مىشود .

1583 . كسى كه اخلاص داشته باشد ، به آرزوها مىرسد .

1584 . كسى كه به شكر كردن ادامه دهد ، نعمت ادامه پيدا مىكند .

1585 . كسى كه به شكر كردن ادامه دهد ، از فزونى بى بهره نشود .

1586 . كسى كه زكات مالش را بپردازد ، از بُخل محفوظ مىماند .

1587 . كسى كه مىخواهد بداند نزد خدا چه دارد ، ببيند خدا نزد او چه دارد . [ ببيند چه كارى [ پاداشى ] را براى خدا انجام داده است . ]

1588 . كسى كه به نا أهل نيكى كند ، به نيكى خودش ظلم كرده است .

1589 . كسى كه رازى را به نااهل بگويد ، آن را ضايع كرده است .

1590 . كسى كه زود جواب دهد ، به جواب صحيح نمىرسد .