المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٥١

حرف ميم

1555 . هنگامى كه از خويشان خود بريده‌اى ، چه كسى به تو اميدوار شود ؟

1556 . گذشتن از بدرفتارى ديگران با تو ، [ نشانه‌ى ] كرامت است .

1557 . صلهء رحم و رسيدگى به خويشان ، كرامت است .

1558 . نرمى گفتار ، كرامت است .

1559 . بذل كردن مال براى حفظ كردن آبرو ، نشانه‌ى كاردانى است .

1560 . دوست راستگو ، نعمت است .

1561 . كسى كه شكر به او الهام شود ، فزونى [ نعمت ] را از دست نمىدهد .

1562 . كسى كه از خداى عزيز يارى بخواهد ، خدا او را يارى مىكند .

1563 . كسى كه از هدايت الهى ، راهنمايى بخواهد ، خدا او را ارشاد مىكند .

1564 . كسى كه به تو اهتمام دارد ، دوست توست .

1565 . كسى كه تو را از عيبت آگاه كند ، دوستدار توست .

1566 . كسى كه از حق رويگردان شود ، هلاك مىشود .

1567 . كسى كه عيب خود را ببيند ، به عيب ديگران نمىپردازد .

1568 . كسى كه با معرفت نماز بجا آورد ، خداوند او را مىآمرزد .

1569 . كسى كه در كسب حرض نورزد [ و خود را به اين در و آن در نزند ] ، خداوند روزى او را از جائى كه حساب نمىكرده مىرساند .

1570 . كسى كه مكارم را دوست دارد ، از حرام دورى كند .

1571 . كسى كه گروهى را دوست داشته باشد ، با آنها محشور مىشود .

1572 . كسى كه تو را دوست دارد ، [ از بدى ] تو را باز مىدارد .