المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٤٣

حرف ميم

1487 . حكايت منافق ، مانند گياهى است كه برگهاى آن سبز ولى طعم آن تلخ است .

1488 . مجالس عيّاشى ، ايمان را فاسد مىكند .

1489 . هم نشينى با نيكان ، موجب شرف است .

1490 . هم نشينى با گروههاى مختلف ، دين را تباه مىكند .

1491 . همنشينى با اشرار ، بدگمانى به نيكان را بدنبال دارد .

1492 . همنشينى با علما ، غنيمت است .

1493 . جهاد با نفس ، برترين جهاد است .

1494 . جنگيدن با خدا ، به سبب گناهان ، عذاب را جلو مىاندازد .

1495 . مجلس علمى ، باغ بهشت است .

1496 . مجلس بزرگواران ، جاى بدست آوردن سخنان [ نيك ] است .

1497 . مخالفت با هوسها ، عقل را شفا مىدهد .

1498 . سازش با بزرگان ، از برترين اعمال است .

1499 . افشاگر گناه ، مثل فاعل آن است .

1500 . رنجهاى دنيا ، لذّت آخرت بدنبال دارد .

1501 . جوانمردى انسان ، در راستگوئى است .

1502 . جوانمردى انسان ، به اندازه‌ى عقل اوست .

1503 . شنونده‌ى غيبت ، مثل گوينده‌ى آن است .

1504 . در آبشخور گوارا ، ازدحام مىشود . [ كنايه از اينكه هر چيز خوب ، خواهان دارد ]