المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٣٧

حرف ميم

1434 . خداوند سبحان زمانى كه از نادان پيمان گرفت بياموزد ، قبل از آن از عالم پيمان گرفت كه ياد بدهد .

1435 . كسى كه خيرخواهى نمىكند ، در دوستى خالص نيست .

1436 . كسى كه عذر خواهى كرد ، گناه ندارد .

1437 . هيچ كس از رأى خود راضى نيست ، مگر جاهل .

1438 . عذاب متجاوز ، چه سنگين است .

1439 . هيچ كريمى ناسزا نمىگويد .

1440 . بخل از انسان با شخصيت ، چقدر زشت است .

1441 . پس از عذرخواهى ، مجازات كردن بسيار زشت است .

1442 . براى مؤمن ، بسيار زشت است ، در حالى كه هتك حرمت شده ، وارد بهشت شود .

1443 . نصرت و يارى ، چقدر به مظلوم نزديك است .

1444 . چه بسيارند عبرتها و چه كم است عبرت گرفتن .

1445 . خداوند به چيزى امر نكرده ، مگر اينكه بر آن كمك و يارى مىكند .

1446 . كسى كه مردم از شر او در امان نباشند ، از عذاب الهى در امان نيست .

1447 . وعده كسى كه آن را به تأخير مىاندازد ، عملى نمىشود .

1448 . كسى كه فردا را جزء عمرش حساب مىكند حقيقت مرگ را درك نكرده است .

1449 . براى كسى كه دو چشم بينا داشته باشد ، حق بسيار روشن است .

1450 . گناهى كه پس از آن مهلت داشته باشم دو ركعت نماز بخوانم ، مرا ناراحت نمىكند .

1451 . شما را چه مىشود ، به مقدار كمى از دنيا كه بدست مىآوريد خوشحال مىشويد . اما بسيارى از آخرت را كه از دست داده‌ايد ناراحت نمىشويد .