المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢١٣

حرف لام

1229 . اگر كسى بنده‌ى غلامان خود باشد ، بهتر است از اينكه بنده‌ى شهوت خود باشد .

1230 . هيچ وحشتى ، ترسناك‌تر از خود خواهى نيست .

1231 . زن وفا ندارد .

1232 . مردم ، هيچ چيزى از دنيا را براى اصلاح آخرت ، رها نمىكنند مگر اينكه خداوند سبحان عوض آن را به آنها مىدهد .

1233 . مردم ، چيزى از دين را براى اصلاح دنيا ، ترك نمىكنند ، مگر اينكه خداوند درهاى ضرر را به روى آنها باز مىكند . و ضرر بيشترى متحمل مىشوند .

1234 . كسى كه در گفتار خود تقوى پيشه كند ، در رفتار هم به كسى شر نمىرساند .

1235 . عقل و هوس ، در يك جا جمع نمىشوند .

1236 . هيچ كس طعم ايمان را درك نمىكند ، مگر اينكه دروغ گفتن جدّى يا شوخى را ترك كند .

1237 . اذيت كردن مسلمان روا نيست ، مگر بقدرى كه واجب است . [ مجازات بيشتر از جرم جايز نيست . ]

1238 . ستايش نمىشود ، مگر كسى كه خلوص ايمان دارد .

1239 . انسان [ عاقل ] به سفرى كه دينش به خطر افتد ، نمىرود .

1240 . با تن پرورى ، علم بدست نمىآيد .

1241 . هيچ كس جز خدا ، شايسته‌ى اميدوارى نيست . و هيچ چيز جز گناه ، سزاوار ترس نيست .

1242 . تفاوت‌هاى مردم هميشه خير است . اگر همه مساوى شوند ، نابود مىشوند .

1243 . انسان سرورى نيابد . مگر وقتى كه نوع لباس برايش اهميت نداشته باشد .

1244 . كسى كه برادرانش را تحمل نمىكند ، سرورى نيابد .

1245 . مؤمن وقتى كه برادرش گرسنه باشد ، خود را سير نمىكند .

1246 . هيچ نظر مهمى نزد تو كوچك نشود هنگامى كه آن را انسان حقير برايت بياورد .