المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٩٩

حرف لام

1107 . هيچ كس بدون آرزو نيست . مگر وقتى كه اجل فرا رسد .

1108 . دعا نكن كه خدا تو را از مردم بى نياز كند . چون نيازهاى مردم مثل اتصال اعضاء بدن ، به همديگر وابسته است . پس چه زمانى انسان از دست يا پاى خود بى نياز مىشود ؟ اما دعا كن خداوند تو را از اشرار بى نياز كند .

1109 . نصيحت كردن نزديكان خود را ترك نكن ، چون تو نسبت به آنها مسئول هستى .

1110 . رازِ كسى كه سرّ تو را فاش كرد بر ملا نكن .

1111 . از مردگان ، بد نگو ، كه اين خود گناه است .

1112 . در دوستىِ كسى كه او را نمىشناسى رغبت نداشته باش .

1113 . تيرى را كه پاسخ آن تو را عاجز مىكند ، پرتاب مكن .

1114 . هيچ نادانى را نمىبينى ، مگر اينكه يا كوتاهى مىكند . يا زياده روى .

1115 . از كسى كه احتمال مىدهى كمك نكند ، درخواست كمك نكن .

1116 . استبداد به رأى خود نداشته باش ، كسى كه استبداد به رأى خود داشته باشد ، هلاك مىشود .

1117 . اجابت دعاى خويش را به اين زودى متوقّع نباش در حالى كه راه اجابت دعا را با گناهان بسته‌اى .

1118 . از عطا كردن كم حيا مكن ، محروم كردن از آن كمتر است .

1119 . مشورت نكن ، مگر با كسى كه عاقل و دانا باشد .

1120 . هديه هر چه هم زياد باشد ، آن را زياد مپندار چرا كه تعريف كردن از تو [ از طرف گيرنده ] بيشتر از آن است .

1121 . هيچ رازى را به نادان مگو ، كه طاقت كتمان آن را ندارد . [ راز تو را فاش مىكند . ]

1122 . با شرور دوستى مكن . چون روحيهء تو از روحيهء او شرارت را برمىگيرد . بدون اينكه تو بدانى .

1123 . با ثروتمند هم سفر نشو . چون اگر به اندازهء او خرج كنى ، به تو ضرر مىخورد . و اگر او بيشتر خرج كند ، تو را تحقير كرده است .