المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٨٥

حرف كاف

988 . كتابها ، بوستان‌هاى علما هستند .

989 . دروغ ، خارج شدن از خلقت اصلى خداوند است .

990 . [ عاقبت ] دروغ در دنيا ، ننگ و در آخرت ، عذاب دوزخ است .

991 . جود و كرم ، عيبها را مىپوشاند .

992 . كريم كسى است كه اول احسان كند .

993 . تا سخن نگفته‌اى ، سخن در چنگ توست و زمانى كه سخن گفتى ، تو در بند سخن در مىآيى .

994 . سخن چون داروست . اندك آن نافع و زياد آن كشنده است .

995 . خوشا به حال كسى كه نفس او از دست او در عذاب است ولى مردم از دست او راحت است .

996 . كافر سخاوتمند ، از مؤمن بخيل به بهشت اميدوارتر است .

997 . نوشته‌ى انسان ، علامت عقل و دليل فضل اوست .

998 . شوخى زياد ، هيبت انسان را مىبرد .

999 . زيادى حياء انسان ، دليل ايمان اوست .

1000 . بسيارى از نيازها ، از ملال و ناراحتى است نه از كرم .

1001 . كسى كه مىگويد : حلال زاده است . و كينه من و فرزندان مرا در دل دارد ، دروغ مىگويد .

1002 . كسى كه مىگويد : حلال زاده است . و زنا را دوست دارد ، دروغ مىگويد .

1003 . در خيانت تو همين بس كه امين خيانت‌گران باشى . [ امين خيانتكاران خائن است . ]

1004 . در عقل تو همين بس ، كه رشد ، تو را از گمراهيت جدا كند . [ براى تو همين بس كه عقل راه هدايت را از گمراهى باز شناسد . ]

1005 . تو را عيب دنيا همين بس ، كه باقى نمىماند .