المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٨١

حرف قاف

954 . گاهى بزرگان فريب مىخورند [ فريب خوردن از هيچ كس بعيد نيست ] .

955 . گاهى رؤيا ، صادق است .

956 . گاهى بلا ناگهان مىرسد .

957 . گاهى آرزوها خطا مىروند .

958 . ارزش هر كس به قدر همّت اوست .

959 . به اندازه رفتار كن ، از لغزش نجات مىيابى .

960 . ارزش هر كس ، به اندازهء آن چيزى است كه آن را بلد است و نيك مىداند .

961 . گاهى بدكارى آنقدر زياد مىشود كه حياء را كم مىكند .

962 . گاهى منت گذاشتن خوب است و آن هنگام كفران نعمت است و اگر بنى اسرائيل كفران نعمت نمىكردند ، خداوند به آنها نمىفرمود : « نعمتهايى كه به شما دادم به ياد آوريد » .

963 . گاهى آنچه با انكار كافر [ كسى كه كفر نعمت مىكند ] ضايع مىشود ، با تشكرِ شاكر تدارك مىشود .

964 . گاهى عقل تيزبين ، خطا مىكند .

965 . گاهى كسى كه از او طلب نصيحت مىشود خيانت مىكند .

966 . گاهى شكست خورده ، غلبه مىكند .

967 . گاهى غير حكيم ، سخن حكيمانه مىگويد .

968 . نزديك شدن به اشرار ، زيان بخش است .

969 . تلاش كردن ، به رسيدن به نتيجه يافتن نزديك است .

970 . حياء [ در علم ] با محروميت قرين است .