المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٧٣

حرف غين

887 . زبانت را به كلام زيبا عادت بده ، از ملامت در امان خواهى بود .

888 . عيب سخن ، طولانى شدن آن است .

889 . دشمنى بعد از دوستى ، چقدر زشت است .

حرف غين

حرف غين

890 . كسى كه با شرارت پيروز شود ، ورشكسته است .

891 . فريب دادنِ فريبكار ، نزد خداوند سبحان وفاست .

892 . غش [ مخلوط كردن متاع با ناخالصى ] اخلاق فرومايگان است .

893 . خشم ، آتش سوزان است . كسى كه آن را فرو برد ، آتش را خاموش كرده است . و كسى كه آن را رها كند [ برافروزد ] ، اول خود او را مىسوزاند .

894 . غناى باللَّه [ توكل و اعتماد به خدا داشتن ] بزرگترين بى نيازى است .

895 . غيبت كردن ، كار عاجز است .

896 . غيبت كردن ، زشتى درون را مىرساند .

897 . مرگ ، غايبِ شايستهء انتظار و نزديكترين ميهمان است .

898 . نهايت بخشش ، بخشيدن موجودى است .

899 . نهايت عقل ، اعتراف به جهل است .

900 . نهايت علم ، خوف از خداى سبحان است .

901 . نهايت معرفت ، شناختن نفس است .

902 . كسى كه به بدرفتارى راهنمائى كند ، تو را فريب داده است .

903 . كسى كه تو را در كار باطل به خشم آورد ، خيانت كرده است .