المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٠٧

فصل پنجم : حكمتهايى از پيامبر كه با لفظ « لا » وارد شده است

477 . كار پيوسته دشوارتر و دنيا رويگردان و مردم بخيل‌تر مىشوند و هنگام قيام قيامت جز مردم شرور كسى روى زمين نباشد مگر حضرت مهدى عليه السلام و عيسى ابن مريم عليه السلام .

478 . تا مردان كم و زنان زياد نشوند قيامت برپا نمىشود .

479 . هيچكس [ عيب ] بنده‌اى را نپوشاند جز اين كه خدا در قيامت [ عيب ] او را بپوشاند .

همنشينى با كسى كه حقى براى تو قائل نيست ، خيرى ندارد .

480 . كسى كه دو چشم خود را از دست داده و براى رضاى خدا صبر كند وارد بهشت خواهد شد .

481 . انسان تا وقتى كه از كارهاى شبهه ناك براى ترك حرام ، دورى نكند از متّقين شمرده نمىشود .

482 . همواره گروهى از امت من بر حق پيروز شوند [ و آن را ناديده بگيرند ] تا اينكه فرمان خدا در رسد .

483 . روح انسان در گرو قرض اوست ، تا زمانى كه ادا شود .

484 . زمانى كه انسان در انتظار نماز است ثواب نماز دارد .

485 . برادرت را سرزنش مكن كه ممكن است خدا او را عافيت بخشد و تو را گرفتار كند .

486 . به روزگار دشنام ندهيد . چون خداوند دهر است . [ يعنى تقدير كارها به دست خداست ] .

487 . به مردگان دشنام ندهيد كه زندگان [ بازماندگان مردگان ] را آزار مىدهيد .

488 . مردگان را دشنام ندهيد ، آنها به آنچه پيش فرستاده‌اند رسيده‌اند .

489 . كسى هديّه‌ى برادرش را رد نكند ، و هر وقت چيزى به دست آورد جبران نمايد .