المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ١٠٥

فصل پنجم : حكمتهايى از پيامبر كه با لفظ « لا » وارد شده است

464 . خوبى و يارى كردن جز براى انسان با اصل و نسب و متدين مصلحت ندارد . چنان كه تربيت و رياضت از غير انسان نجيب صلاح نيست .

465 . اطاعت هيچكس در نافرمانى خداوند جايز نيست .

466 . سخن چين وارد بهشت نمىشود .

467 . كسى كه همسايه‌اش از شرّ او در امان نباشد ، وارد بهشت نمىشود .

468 . مسلمان حق ندارد هيچ مسلمانى را بترساند .

469 . براى مسلمان روا نيست بيش از سه روز از برادر مسلمان قهر كند .

470 . بر ثروتمند و كسى كه قدرت كار دارد ، صدقه حلال نيست .

471 . تا قلب انسان اصلاح نشود ايمان او به سامان نرسد و تا زبان انسان اصلاح نشود قلب او اصلاح نمىشود .

472 . انسان تا وقتى كه هر خيرى براى خودش مىخواهد براى ديگران نخواهد ايمان ندارد .

473 . انسان به حقيقت ايمان نمىرسد مگر وقتى كه بداند آنچه به او رسيده امكان تخلّف نداشته است و آنچه نرسيده امكان رسيدن نداشته است . [ يعنى به قضا و قدر الهى ايمان داشته باشد ] . هيچكدام از شما تا زبانش را نگه ندارد ايمانش كامل نمىگردد .

474 . هر كس به مردم رحم نكند ، خدا بر او ترحم نمىكند .

475 . مؤمن اگر همسايه‌اش گرسنه باشد ، خودش را سير نمىكند .

476 . هيچ عالمى از علم سير نمىشود تا سرانجام به بهشت برسد .