الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٧٥

معناى دوّم انكار ابطالى

تجزيه وتركيب

همزه : حرف استفهام .

فاء : عاطفه .

عيينا : فعل ماضي ، صيغه متكلم مع الغير ، از باب فرح ، يفرح ، ثلاثي مجرد ، لازم وضمير « نا » فاعل آن است .

بالخلق : جار ومجرور ، متعلق به « عيينا » وباء بمعناى « في » مىباشد .

الاوّل : صفت براي « الخلق » .

قوله : لزم ثبوته : يعنى ثبوت ما بعد .

قوله : ان كان منفيا : ضمير در « كان » به ما بعد راجع است .

قوله : ومنه : ضمير مجرورى به الانكار الابطالى كه قسم دوّم است راجع مىباشد .

قوله : أليس اللّه الخ : آية ( 36 ) از سوره زمر .

تجزيه وتركيب

همزه : حرف استفهام .

ليس : فعل ناقص .

اللّه : اسم براي « ليس » .

باء : زائده .

كاف : اسم فاعل ، ثلاثي مجرد ، متعدي ، مجرور به « باء » وچون جار زائده است متعلق براي ظرف نمىباشد ، خبر براي « ليس » .

عبده : مضاف ومضاف‌اليه ، مفعول براي « كاف » .

قوله : ولهذا عطف : مشاراليه « هذا » كون الهمزة مفيدة لنفى ما بعدها مىباشد .

قوله : ألم نشرح لك صدرك الخ : آيا اينطور نيست كه ما سينه‌ات را گشاده قرار داده

و