الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٧

[ خطبه كتاب ]

قوله : والذريعة : يعنى سبب ووسيله .

قوله : وأصل ذلك : مشاراليه « ذلك » ما تقترحه القرائح ومعطوفات بآن مىباشد .

قوله : مقصود علم نحو مىباشد .

قوله : إلى صوب : كلمه « صوب » بفتح صاد يعنى طرف وجانب .

قوله : كتابا في ذلك : يعنى في علم الاعراب .

قوله : منوّرا : حال است از « كتابا » ومقصود از آن « مزيلا » مىباشد .

قوله : من ارجاء قواعده : كلمه « ارجاء » بفتح همزه جمع « رجا » بوده يعنى كنار وضمير مجرورى در « قواعده » به علم الاعراب راجع است .

قوله : كل حالك : كلمه « حالك » يعنى مشكل .

قوله : أصبت به : يعنى مصيبت زده شدم باين كتاب ومقصود از بين رفتن آن كتاب مىباشد .

قوله : وبغيره : يعنى وبغير آن كتاب از أموال وثروت .

قوله : في منصرفى : يعنى در بازگشتم .

قوله : في عام سته وخمسين : يعنى سته وخمسين وسبعمأة .

قوله : حرم اللّه : مقصود مكّه معظّمه است .

قوله : خير بلاد اللّه : مقصود شهر مكّه معظّمه است .

قوله : شمّرت : يعنى بالا زدم .

قوله : واستأنفت العمل : يعنى عمل كه نوشتن كتابي در علم اعراب باشد را از نو شروع كردم .

قوله : لا كسلا : بفتح كاف وكسر سين يعنى بدون كسالت وبىنشاط بودن .

قوله : ولا متوانيا : توانى عبارتست از سستى .

قوله : ووضعت : يعنى جعلت وأنشأت .

قوله : احكام : بكسر همزه يعنى اتقان ومحكم نمودن .

قوله : وترصيف : يعنى تأليف وجمع‌آورى مطالب .