الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٥١

رأى اخفش ونظريه محققين از أدباء

قوله : وتلك نعمة تمنّها علىّ : آية ( 22 ) از سوره شعراء .

تجزيه وتركيب

واو : عاطفه .

تلك : اسم اشاره ، مبتداء .

نعمة : خبر براي « تلك » .

تمنّها : فعل وفاعل ومفعول ، صفت براي « نعمت » .

علىّ : جار ومجرور ، متعلّق به « تمنّ » ، ظرف لغو .

قوله : هذا ربّى : در آيات ( 75 تا 78 ) از سوره انعام .

تجزيه وتركيب

هذا : اسم اشاره ، مبتداء .

ربىّ : مضاف ومضاف‌اليه ، خبر براي « هذا » .

قوله : في المواضع الثلاثة : يعنى اين عبارت در سه مورد تكرار شده كه با رجوع به آيات 75 و 76 و 77 و 78 مىتوان سه مورد را پيدا نمود .

قوله : والمحققون على انّه خبر : ضمير در « انّه » به وتلكه نعمة الخ راجع است .

قوله : وانّ مثل ذلك : مشاراليه « ذلك » كلام در دو آية مذكور مىباشد .

قوله : من ينصف خصمه : يعنى كسيكه از خصم خود طلب انصاف مىكند .

قوله : مع علمه : ضمير در « علمه » به « من ينصف » راجع است .

قوله : بانّه مبطل : ضمير در « بانّه » به خصم راجع بوده وكلمه « مبطل » در اينجا بمعناى باطل مىباشد يعنى متكلم علم دارد كه آنچه را خصم مىگويد باطل مىباشد .

قوله : فيحكى كلامه : ضمير در « يحكى » به من ينصف راجع بوده ودر « كلامه » به