الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٥٠

رأى اخفش ونظريه محققين از أدباء

قتلا : فعل وفاعل وضمير فاعلى در آن به ماء موصوله راجع است ومفعول آن محذوف بوده وتقدير : قتل غيرى مىباشد .

واو : حاليه .

البين : مبتداء .

جار : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، وضمير فاعلى آن به « البين » راجع مىباشد خبر باي « البين » .

على : حرف جارّ .

ضعفي : مضاف ومضاف‌اليه ، مجرور به « على » .

واو : عاطفه ومعطوف عليه « جار » مىباشد .

ما : نافيه .

عدلا : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب ، معطوف به « جار » .

قوله : والأصل أأحيا : يعنى آيا حيات دارم .

قوله : والواو للحال : يعنى « واو » بر سر « أيسر » .

قوله : التعجب من حياته : يعنى تعجّب شاعر از حيات خويش .

قوله : قاسيته : يعنى تحمل مىكنم آنرا .

قوله : والأخفش : أبو الحسن سعيد بن مسعدة شاگرد سيبويه بوده ويكى از علماء علم أدب ولغت أهل بصره بحساب مىآيد .

قوله : يقيس ذلك : مشاراليه « ذلك » حذف همزه استفهام مىباشد .

قوله : في الاختيار : يعنى بدون اينكه ضرورتي همچون ضرورت شعري وأمثال آن در بين باشد .

قوله : عند امن اللبس : يعنى از اشتباه در أمان باشيم .

قوله : وحمل عليه : ضمير فاعلى در « حمل » به اخفش وضمير مجرورى در « عليه » به حذف همزه در حال اختيار راجع است .