الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٤٦

رأى اخفش ونظريه محققين از أدباء

اينستكه در مقام استفهام غالبا از آن استفاده مىشود واستعمال آن از ساير أدوات بيشتر مىباشد .

قوله : ولهذا خصّت الخ : كلمه « لهذا » يعنى وبخاطر همين كثرت استعمالش مىباشد .

قوله : جواز حذفها : يعنى حذف همزه استفهام بتنهائى وبدون مد مدخولش .

قوله : سواء تقدّمت على « أم » : ضمير در « تقدّمت » به همزه راجع است .

قوله : بدالى منها معصم الخ :

تجزيه وتركيب

بدا : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب بمعناى « ظهر » .

لي : جار ومجرور : متعلق به « بدا » .

منها : جار ومجرور ، متعلّق باستقر ، صفت براي « معصم » .

معصم : فاعل براي « بدا » .

حين : ظرف زمان ، مضاف ، متعلّق به « بدا » .

جمرّت : فعل ماضي ، مفرد ، مؤنث ، غائب وضمير فاعلى در آن به « عايشه » راجع است .

واو : عاطفه ومعطوف عليه « معصم » مىباشد .

كف : معطوف به « معصم » .

خضيب : صفت مشبهه بمعناى اسم مفعول ، صفت براي « كف » .

زيّنت : فعل ماضي ، مفرد ، مؤنث ، غائب ، مجهول ، صفت براي « كف » .

باء : حرف جارّ

بنان : مجرور بباء ، متعلق به « زينت » ظرف لغو .

فاء : عاطفه بمعناى سببيّت .

واو : جاره بمعناى قسم .

اليه : مجرور به « واو » ، متعلق به « قسم » .