الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٤١

حرف الف

قوله : أفمن كان على بيّنة الخ : آية ( 14 ) از سوره محمّد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم .

تجزيه وتركيب

أ : از ادات استثناء .

فاء : حرف عاطف .

من : موصوله ، مبتداء .

كان : از افعال ناقصه وضمير مستتر در آن اسمش مىباشد .

على : حرف جارّ .

بيّنة : مجرور به « على » ، خبر براي « كان » وجمله « كان » با اسم وخبرش صله وعائد است براي « من » .

من : حرف جارّ .

ربّه : مضاف ومضاف‌اليه ، مجرور به « من » متعلّق به « بيّنة » .

كاف : حرف جارّ بمعناى تشبيه .

من : موصوله ، مجرور به « كاف » متعلّق باستقرّ ، خبر براي « من كان » .

زيّن : ماضي مجهول .

له : جار ومجرور ، متعلّق به « زين » .

سوء : مضاف ، نائب فاعل براي « زيّن » .

عمله : مضاف ومضاف‌اليه ومضاف ، مضاف‌اليه است براي « سوء » .

متن : والألف أصل أدوات الاستفهام ، ولهذا خصت بأحكام :

أحدها : جواز حذفها ، سواء تقدمت على « أم » كقول عمر بن أبي ربيعة :

بدا لي منها معصم حين جمّرت * وكف خضيب زينت ببنان

فواللّه ما أدري وإن كنت داريا * بسبع رمين الجمر أم بثمان ؟