الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٤٠

حرف الف

واو : عاطفه .

من : موصوله ، مبتداء .

كان : از افعال ناقصه وضمير در آن اسمش مىباشد .

ميتا : خبر براي « كان » وجمله « كان ميتا » صله وعائد براي « من » مىباشد .

فاء : عاطفه .

احييناه : فعل وفاعل ومفعول .

واو : عاطفه .

جعلنا : فعل وفاعل ، معطوف به « فأحييناه » .

له : جار ومجرور ، متعلّق به « جعلنا » .

نورا : مفعول براي « جعلنا » .

يمشى : فعل مضارع معلوم وضمير فاعلى در آن به « من » راجع است .

به : جار ومجرور ، متعلّق است به « يمشى » وحمله « يمشى به » صفت است براي « نورا » يا حال است از ضمير در « له » .

في الناس : جار ومجرور ، متعلق به « يمشى » .

كاف : حرف جار بمعناى تشبيه .

من : مجرور بكاف ، متعلق باستقرّ ، خبر براي « من كان ميتا » .

مثله : مضاف ومضاف‌اليه ، مبتداء .

في الظلمات : جار ومجرور ، متعلّق باستقر ، خبر براي « مثله » وجمله اسميه صله وعائد است براي « من » .

ليس : از افعال ناقصه ، ضمير مستتر در آن اسمش مىباشد .

باء : زائده .

خارج : مجرور به « باء » خبر براي « ليس » .

منها : جار ومجرور ، متعلق به « خارج » وجمله « ليس بخارج منها » حال است براي « مثله » .