الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٣٣٣
وجه چهارم
فرموده حقتعالى أفلا تبصرون أم انا خير ، گفته است :
تقدير آن : أفلا تبصرون انا خير مىباشد .
سپس مصنّف گويد :
زائد بودن « أم » در قول ساعدة بن جويّه ظاهر وروشن است :
يا ليت شعري ولا منجى من الهرم * أم هل على العيش بعد الشيب من ندم
يعنى : آگاه باش كاش مىدانستم درحاليكه طريق نجاتي از پيرى نيست ، آيا بر زندگانى بعد از پيرى افسوس وندامتى مىباشد .
شاهد در كلمه « أم » است كه زائده مىباشد .
وجه چهارم
وجه چهارم
وجه چهارم براي « أم » اينستكه براي تعريف باشد ، از قبيله طي وحمير اينوجه نقل شده ودر مقام استدلال بيت بجير بن غنة طائى انشاد كرده‌اند :
ذاك خليلي وذو يواصلنى * يرمى ورائى بأم سهم وأم سلمة
يعنى : اين دوست من است وكسى استكه از من محافظت مىكند درحاليكه با تير وسنگ در غياب من از عرض وناموسم دفاع مىكند .
شاهد در « أم سهم » و « أم سلمة » است كه بجاى « السّهم » و « السّلمة » آمده ودر حديث آمده :
ليس من امبرا مصيام في امسفر ( روزه گرفتن در سفر از كارهاى نيك وخوب محسوب نميشود ) .
اينحديث را نمر بن تولب روايت كرده كه بجاى « الف ولام » از كلمه « أم »