الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٢٩١

وجوه افتراق بين دو نوع أم متّصله

واو : حاليه .

ان : وصليّه .

كنت : كان با اسمش .

داريا : خبر براي « كان » وجمله حاليّه مىباشد .

شعيث : مبتدأ .

ابن سهم : مضاف ومضاف‌اليه ، خبر براي « شعيث » وجمله اسميه مفعول است براي « ادرى » .

أم : عاطفه .

شعيث : مبتدأ .

ابن منقر : خبر وجمله اسميه معطوف است بر جمله اسميه قبل .

قوله : ومثله بيت زهير السابق : ضمير در « مثله » به قول اسود بن يغفر راجع بوده ومقصود از بيت سابق زهير :

وما ادرى وسوف اخال ادرى الخ مىباشد .

قوله : ابن الشجري : وى هبة اللّه بن علي است كه از أئمة علم لغت وأدب بشمار ميرود از أو كتاب امالى وحماسه وغير ايندو بجاى مانده است .

قوله : حتّى جعله من النوع الاوّل : ضمير مفعولى در « جعله » به بيت اسود بن يغفر راجع است ومراد از « نوع اوّل » قسم اوّل از « أم » متصله مىباشد .

قوله : لمنافاته لفعل الدّراية : زيرا درايت فهم وعلم را مىگويند واستفهام طلب فهم وعلم است از شخص جاهل وبديهي است كه ايندو با هم تنافى دارند .

قوله : أأنتم تخلقونه أم نحن الخالقون : آية ( 59 ) از سوره واقعه .

تجزيه وتركيب

أ : بمعناى استفهام .