الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٢٩٠

وجوه افتراق بين دو نوع أم متّصله

ارقنى : فعل وفاعل ومفعول .

فاء : عاطفه .

قلت : فعل وفاعل .

أ : از ادات استفهام .

هي : مبتدأ .

سرت : فعل ماضي ، ضمير در آن بوده ، خبر براي « هي » وجمله اسميه مفعول براي « قلت »

أم : حرف عاطفه .

عادني : فعل ماضي وياء ضمير منصوبى ومفعول آن مىباشد .

حلم : فاعل است براي « عادني » .

قوله : وذلك على الأرجح : مشاراليه « ذلك » فعليّه بودن دو جمله مىباشد .

مؤلف گويد :

وجه أرجح بودن اينستكه غالبا همزه بر سر فعل داخل ميشود لذا بهتر است جمله « هي سرت » را فعليه تقدير كرده وبگوئيم أصل آن :

أسرت ، سرت بوده سپس « سرت » اوّل حذف شد وضمير فاعلى آن مبدل به ضمير منفصل يعنى « هي » شد و « سرت » دوّم مفسّر آن مىباشد .

تجزيه وتركيب

لام : ابتدائية براي تأكيد .

عمرك : مضاف ومضاف‌اليه ، مبتدأ وخبر آن محذوف است وتقدير كلام : لعمرك قسمي مىباشد .

ما : نافيه .

ادرى : فعل مضارع ، متكلم وحده وضمير « انا » در آن مستتر بوده وفاعلش مىباشد .