الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٢٢٤

وجه چهارم از اقسام « ان » حرفيّه

تجزيه وتركيب

اما : حرف استفتاح بمنزله « الا » .

واو : حرف جار ، بمعناى قسم .

اللّه : مجرور به « واو » ، متعلق به « اقسم » .

ان : زائده .

لو : شرطية .

كنت : فعل ناقص با اسمش ، فعل شرط وجواب آن محذوف است .

حرا : خبر براي « كان » .

واو : عاطفه .

ما : از حروف مشبهة بليس ، عامل ، مبنى .

باء : زائده .

الحر : مجرور به باء ، خبر براي « ما » .

أنت : اسم براي « ما » .

واو : عاطفه .

لا : از حروف مشبهة بليس ، اسمش كه « أنت » است حذف شده .

العتيق : مجرور به « باء » مقدّر ، خبر براي « لا » .

قوله : هذا قول سيبويه : مشاراليه « هذا » زائده بودن « ان » در بيت مىباشد .

قوله : انّها في ذلك حرف الخ : مشاراليه « ذلك » موضع دوّم از مواضع زيادى « ان » مىباشد .

قوله : جيىء به لربط الجواب الخ : ضمير در « به » به حرف راجع است .

قوله : ويبعده ان الأكثر الخ : ضمير مفعولى در « يبعده » كلام ابن عصفور در مقرب راجع است .

قوله : ان الأكثر تركها : يعنى حذفها ، ضمير مؤنث به « ان » راجع است .