الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ٢٠٥

قسم دوّم از اقسام « ان » حرفيّه

واو : حاليه ، غير عامله ، مبنى .

أنت : ضمير منفصل مرفوع ، مبتدأ .

صديق : خبر براي « أنت » وجمله « وأنت صديق » جمله حاليه مىباشد كه محلّا منصوب است .

قوله : وهو مختص بالضرورة : ضمير « هو » به ثبوت اسم ان راجع است .

قوله : ولا يجوز افراده : يعنى افراد خبر .

قوله : فيجوز الأمران : مقصود از « الأمران » افراد وجمله آوردن خبر مىباشد .

قوله : وقد اجتمعا في قوله : ضمير در « اجتمعا » به افراد وجمله آوردن راجع است .

قوله : بأنك ربيع وغيث مريع الخ :

تجزيه وتركيب

ان : مخفّفه از مثقله .

ك : ضمير متصل منصوب ، اسم براي « ان » .

ربيع : خبر براي « ان » .

واو : عاطفه .

غيث : معطوف به « ربيع » ، موصوف .

مريع : صفت براي « غيث » .

واو : عاطفه .

انك : مخففه از مثقله وكاف اسمش بوده وآن با اسم وخبرش معطوف است به انك ربيع .

هناك : ظرف زمان ، متعلق به « تكون » ظرف لغو .

تكون : فعل مضارع ، مفرد ، مذكر ، حاضر ، از افعال ناقصه ، ضمير « أنت » اسمش بوده و « الثمالا » خبرش مىباشد وجمله « تكون الثمالا » خبر است براي « انك » .