الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ١٩٨

جواب مصنّف از استدلال دوّم أبو حيّان

يحكمها : منصوب است به ان مقدره وتقدير : واسئلكما ان يحكما مىباشد .

منّى : جار ومجرور ، متعلق به « يحكما » .

السّلام : مفعول است براي « يقران » .

واو : عاطفه .

ان : ناصبه .

لا تشعرا : فعل مضارع مجزوم به لاء ناهيه ، صيغه تثنيه مذكر حاضر ، متعدي ، معطوف به « تقرآن » .

أحدا : مفعول براي « تشعرا » .

قوله : انّها ان الناصبه أهملت الخ : ضمير در « انّها » به « ان » راجع بوده واين عبارت مقول قول بصريّين مىباشد .

قوله : وليس من ذلك : مشاراليه « ذلك » ان ناصبه ومصدريّه مىباشد .

قوله : ولا تدفّنى في الفلاة فاننى الخ :

تجزيه وتركيب

لا : ناهيه ، عامل جزم ، مبنى .

تدفّننى : فعل مضارع مجزوم به « لا » ، صيغه مفرد ، مذكر حاضر متصل به نون وتابه ونون تأكيد مثقله ، ثلاثي مجرد ، از باب ضرب ، يضرب متعدي ، معلوم ، صحيح ، معرب .

في الفلاة : جار ومجرور ، متعلّق به « تدفننى » .

فاء : رابط .

انّنى : از حروف مشبهة بالفعل با اسمش .

أخاف : فعل مضارع ، صيغه متكلم وحده ، ثلاثي مجرد از باب علم ، يعلم ، أجوف واوى ، لازم ، معلوم ، خبر براي « انّ » .