الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ١٢٧

رأى برخى از أدباء ومردود بودنش

كه بمعناى الّا است درمىآيد مانند قرائت برخى از قرّاء سبعه :

ان كلّ نفس لمّا عليها حافظ ( نيست هيچ نفسي مگر آنكه بر آن حافظ ونگهبانى مىباشد ) .

به تشديد « ميم » در « لمّا » وتقدير آن چنين است :

ما كلّ نفس الّا عليها حافظ .

مصنّف مىگويد :

اينمقاله مردود است بواسطة فرموده حقتعالى :

ان عندكم من سلطان بهذا ( نيست نزد شما برهان ودليلي بر آن ) .

در اين آية شريفه بعد از « ان » نافيه نه « الّا » واقع شده ونه « لمّا » بمعناى « الّا » وهمچنين فرموده ديگر باريتعالى :

قل ان ادرى أقريب ما توعدون ( بگو نميدانم آيا آنچه را كه وعده داديد نزديك است ) .

در اين آية نيز بعد از « ان » نافيه نه الّا آمده ونه لمّا .

ونيز آية ديگر :

وان ادرى لعلّه فتنة لكم ( نميدانم شايد آن آزمايش وامتحانى براي شما باشد ) .

در اين آية نيز بعد از « ان » نافيه نه الّا واقع شده ونه لمّا .

شرح

قوله : ان الكافرون الّا في غرور : آية ( 20 ) از سوره ملك .

تجزيه وتركيب

ان : نافيه ، غير عامله ، مبنى .

الكافرون : مبتدأ ، وخبرش « في شيى » است كه محذوف مىباشد .

الّا : حرف استثناء .