الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ١١٦

مسئله چهارم در بيان عمل اذن

قوله : واتّصالهما : ضمير تثنيه به اذن وفعل مضارع راجع است .

قوله : لا تتركني فيهم شطيرا :

تجزيه وتركيب

لا : ناهيه .

تتركني : فعل مضارع مجزوم به « لاء » با نون تأكيد ثقيله ومفعول .

فيهم : جار ومجرور ، متعلق به « لا تتركني » .

شطيرا : مفعول دوّم .

انّ : از حروف مشبهة بالفعل و « ياء » اسمش مىباشد .

اذن : ناصبه .

أهلك : فعل مضارع ، صيغه متكلم وحده ، منصوب به اذن .

أو : عاطفه .

اطيرا : فعل مضارع ، صيغه متكلم وحده ، معطوف است به « أهلك » .

قوله : ثم استأنف ما بعده : ضمير در « ما بعده » به خبر انّ راجع است .

قوله : للفصل بغير ما ذكر : مقصود از « ما ذكر » قسم ولاء نافيه مىباشد .

قوله : وأجاز ابن عصفور : وى أبو الحسن علي بن مؤمن اندلسى است كه از نحاة بنام مىباشد از وى كتاب الممتع در علم تصريف والمقرب در نحو وشرح جمل بيادگار مانده است .

قوله : وابن بالبشاذ : عبارتست از طاهر بن أحمد مصرى كه از علماء وأدباء مصر بشمار مىآيد واز وى شرح أصول ابن سراج وشرح جمل زجاجى باقيمانده است .

قوله : والكسائي : وى علي بن حمزه يكى از قراء هفت‌گانه مىباشد از علماء كوفه بوده دو فرزند هارون الرشيد يعنى مأمون وامين نزد وى تلمّذ كرده‌اند .

قوله : وهشام : كنيه وى أبو عبد اللّه واسمش هشام بن معاوية مىباشد ، وى از علماء علم