الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ١٠٣

( أجل )

شرح

قوله : فيكون تصديقا للمخبر : ضمير در « يكون » به اجل راجع است .

مؤلّف گويد :

تصديق مخبر مثل اينكه كسى بگويد : زيد عالم

سپس مستمع بگويد : اجل .

قوله : واعلاما للمستخبر : مثل اينكه مستخبر بگويد : هل قام زيد ؟

در جوابش گفته شود : اجل .

قوله : ووعدا للطالب : مانند كسيكه طالب درسى بوده واز شخصي آنرا طلب نموده وبگويد : علّمنى الفقه .

ومطلوب منه در جوابش بگويد : اجل .

قوله : فتقع بعد نحو قام زيد : مثال است براي تصديق مخبر .

قوله : أقام زيد : مثال است براي اعلام بمستخبر .

قوله : اضرب زيدا : مثال است براي وعده دادن به طالب .

قوله : وقيّد المالقى : كلمه « ما لقىء منسوب است به « مالقه » بفتح لام وآن نام شهري است در اندلس .

مؤلّف گويد :

مالقى لقب محمد بن الحسن مىباشد ، وى از فقهاء مالكي بوده ودر دمشق رحل أقامت انداخته وآن مكان را محلّ سكون خود اختيار كرده بود .

قوله : والطلب بغير النهى : يعنى از بين اقسام ششگانه طلب ، نهى نباشد .

قوله : أحسن منها : ضمير در « منها » به اجل راجع است .

قوله : أكثر ما تكون بعده : ضمير در « تكون » به اجل راجع بوده وضمير در « بعده » به خبر برمىگردد .