الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — الصفحة ١٠١

( أيا )

نعمان : مضاف‌اليه .

باء : حرف جار ، بمعناى قسم .

اللّه : مجرور به « باء » ، متعلق به « اقسم » .

خليّا : فعل امر ، صيغه ، تثنيه ، مذكر ، حاضر ، متعدي .

نسيم : مضاف ، مفعول براي « خليّا » .

الىّ : جار ومجرور ، متعلق به « يخلص » .

قوله : فاصاخ يرجو ان يكون حيا :

تجزيه وتركيب

فاء : عاطفه .

اصاخ : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب وضمير فاعل در آن مستتر است .

يرجو : فعل مضارع ، مفرد ، مذكر ، غائب وضمير فاعل در آن مستتر است محلا منصوب است تا حال باشد از فاعل « اصاخ » .

ان : حرف ناصب .

يكون : فعل مضارع ، از افعال ناقصه ، ضمير مستتر در آن اسمش مىباشد .

حيا : خبر براي « يكون » وجمله « ان يكون حيا » در تأويل مصدر ، محلّا منصوب است تا مفعول براي « يرجو » باشد .

واو : عاطفه ومعطوف‌عليه « يرجو » مىباشد .

يقول : فعل مضارع وضمير فاعلى در آن مستتر است .

من : حرف جار .

فرح : مجرور به « من » متعلق به « يقول » .

هيا : از ادات نداء .

ربّا : مناداى مضاف به « ياء متكلم » ، منصوب .