القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٧٨

نساء ، مدنى ، 176 آيه

4 / 101 - 95

95 . برابر نباشد نشنندگان از گروندگان جز خداوندان بيچارگى و كوشندگان در راه خداى به خواسته‌هاى خويش و تنهاى خويش . افزونى داد خداى كوشندگان را به خواسته‌هاى خويش و تنهاى خويش بر نشينندگان پايه‌گاه . و هر يكى را نويد داد خداى نيكويى ، و افزونى داد خداى كوشندگان را بر نشينندگان مزدى بزرگ .

96 . پايه‌گاهها از او و آمرزشى و بخشايشى . و بود و هست خداى آمرزگار بخشاينده .

97 . بدرستى كه آنانى كه جان ستاند ايشان را فرشتگان ستمكاران تنهاى خويش ، گفتند : در چه بوديد ؟ گفتند : بوديم سست داشته شدگان و زبونان در زمين . گفتند : ا نبود زمين خداى فراخ پس خان و مان گذاريد در آن ؟ پس اينان بازگشت ايشان دوزخ است و بدا جاى بازگشت .

98 . مگر سست داشته شدگان از مردان و زنان و كودكان كه نتوانند چارهء و راه نيابند راهى .

99 . پس اينان شايد خداى كه در گذارد از ايشان . و بود و هست خداى درگذارنده آمرزگار .

100 . و هر كه خان و مان گذارد در راه خداى ، يابد در زمين هجرت جايى [ 114 ] بسيار و فراخى ، و هر كه بيرون شود از خانهء خويش خان و مان گذارنده به خداى و فرستادهء او ، پس دريابد او را مرگ پس بدرستى كه افتاد مزدش بر خداى ، و بود و هست خداى آمرزگار بخشاينده .

101 . و چون رويد در زمين ، پس نيست بر شما گناهى كه كوتاه كنيد از نماز اگر ترسيد كه آشوباند شما را آنانى كه نگرويدند . بدرستى كه ناگروندگان هستند مر شما را دشمنى پيدا .