القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٧٣

نساء ، مدنى ، 176 آيه

4 / 70 - 61

61 . و چون گفته شود مر ايشان را بياييد به آنچه فرو آورد خداى و به پيغامبر ، بينى دو رويگان را روى مىگردانند از تو روى گرداندنى .

62 . پس چگونه چون رسد ايشان را رسندهء به آنچه پيش فرستاد دستهاى ايشان ؟ باز پس آيند ترا سوگند همىخورند به خداى نخواستيم مگر نيكويى و درخور كردنى .

63 . اينان آنانىاند كه مىداند خداى آنچه در دلهاى ايشان است ، پس روى گردان از ايشان و پند ده ايشان را و بگوى مر ايشان را در تن ايشان گفتارى در رسندهء .

64 . و نفرستاديم از فرستادهء مگر تا فرمان برده شود به فرمان خداى ، و اگر كه ايشان آنگاه كه ستم كردند تنهاى خويش را ، آمدندى ترا پس آمرزش خواستندى از خداى و آمرزش خواستى براى ايشان را فرستاده ، هراينه يافتندى خداى را توبه‌پذير بخشايشگر .

65 . پس نى به خدايت نگروند تا داور كنند ترا در آنچه درآميخت در ميان ايشان . باز پس نيابند در دلهاى خويش تنگىاى از آنچه گذاردى و تن دهند تن دادنى .

66 . و اگر كه ما نوشتيمى بر ايشان كه بكشيد تن‌هاى خويش را يا بيرون شويد از سراهاى خويش ، نكردندى آن را مگر اندكى از ايشان . و اگر كه ايشان كردندى آنچه پند داده شوند به آن ، هراينه بودى بهتر مر ايشان را و سختر [ 107 ] استوار داشتن .

67 . و آنگاه هراينه داديمى ايشان را از نزد ما مزدى بزرگ .

68 . و هراينه نموديمى ايشان را راهى را راست .

69 . و هر كه فرمان برد خداى را و فرستاده را ، پس اينان با آنانىاند كه نيكويى كرد خداى بر ايشان از پيغامبران و راست . . . و شهيدان و شايستگان و نيكا اينان ياران .

70 . آنت افزونى از خداى و بسنده است به خداى دانا .