القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٩٩

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

يُحافِظُونَ ( معارج 34 ) پيوستگى همىكنند يُحاوِرُهُ ( كهف 34 ) سخن مىگرداند با او يُحْبَرُونَ ( روم 15 ) شاد كرده مىشوند يَحْبِسُهُ ( هود 8 ) باز دارد آن را سَيُحْبِطُ ( محمد 32 ) ( زودا كه ) ناچيز كند لَيَحْبَطَنَّ ( زمر 65 ) ( هراينه ) ناچيز شود لا يَحْتَسِبُ ( طلاق 3 ) اميد ندارد لَمْ يَحْتَسِبُوا ( حشر 2 ) چشم نداشتند يَحْتَسِبُونَ ( زمر 47 ) چشم مىدارند يُحْدِثُ ( طه 113 ) نوگرداند يُحْدِثُ ( طلاق 1 ) پديد آرد يَحْسُدُونَ ( نساء 54 ) بدخواهى مىكنند يُحْشَرُونَ * ( انعام 38 ؛ فرقان 34 ) گرد كرده شوند يَحْشُرُهُمْ ( انعام 128 ) گرد كنيم ايشان را لا يَحُضُّ ( حاقه 34 ) بر نمىانگيخت لا يَحُضُّ ( ماعون 3 ) بر نمىانگيزد لا يَحْطِمَنَّكُمْ ( نمل 18 ) نشكند شما را فَيُحْفِكُمْ ( محمد 37 ) ( پس ) الحاح كند شما را يُحِقَّ ( انفال 7 ) پديد كند لِيُحِقَّ ( انفال 8 ) ( تا ) راست كند يُحِقُّ * ( يونس 82 ؛ شورى 24 ) درست كند يَحْكُمُ * ( بقره 113 ؛ مائده 95 ) داورى كند يَحْكُمُ ( ممتحنه 10 ) داور همىكند لِيَحْكُمَ ( آل عمران 23 ) ( تا ) داور كند يُحْكِمُ ( حج 52 ) درست كند يُحَكِّمُوكَ ( نساء 65 ) داور كنند ترا يَحْكُمُونَ ( انعام 136 ) داورى مىكنند يَحْكُمُونَ ( جاثيه 21 ) داورى همىكنند لا يَحِلُّ ( نساء 19 ) نشايد يُحَلَّوْنَ ( حج 23 ) آراسته كرده شوند يُحَلَّوْنَ ( ملائكه 33 ) زيور كرده شوند لا يَحِيقُ ( گرد در نيايد ، در نرسد يَخْتانُونَ ( نساء 107 ) مىكاهند يَخْتَصُّ ( بقره 105 ) يگانه خود كند يَخْتَلِفُونَ * ( بقره 113 ؛ يونس 93 ) ناسازى مىكردند يَخْتَلِفُونَ ( نحل 39 ) نمىسازند يَخْتَلِفُونَ ( نحل 124 ) ناسازى همىكردند يَخْتَلِفُونَ ( نمل 76 ) خلاف مىكنند يَخْتَلِفُونَ ( سجده 25 ) اختلاف همىكردند يَخْتَلِفُونَ ( زمر 3 ) ناسازى مىكنند يَخْتَلِفُونَ ( زمر 46 ) به هم مىساختند ( ش : به هم نمىساختند ) يَخْذُلْكُمْ ( آل عمران 160 ) فروگذارد شما را يَخْرُصُونَ ( انعام 116 ) گزاف همىگويند يَخْرُصُونَ ( زخرف 20 ) دروغ مىگويند لَمْ يَخِرُّوا ( فرقان 73 ) بر رو نيفتند لِيُخْزِيَ ( حشر 5 ) ( تا كه ) رسوا كند يُخْسِرُونَ ( مطففين 3 ) كم كنند لْيَخْشَ ( نساء 9 ) بترسدا يَخْصِفانِ * ( اعراف 22 ؛ طه 121 ) همىدوختند يَخْلُ ( يوسف 9 ) تنها ماند فَلَنْ يُخْلِفَ ( بقره 80 ) ( پس هرگز ) ديگر نكند لا يُخْلِفُ ( آل عمران 9 ) اختلاف نكند لا يُخْلِفُ ( رعد 31 ) ديگر نكند لَنْ يُخْلِفَ ( حج 47 ) ديگر نكند يَخْلُفُونَ ( زخرف 60 ) از پى درمىآيند يَخُوضُوا ( زخرف 83 ) گفت و گوى مىكنند يَخُوضُوا ( معارج 42 ) گفت و گوى كنند يَخُوضُونَ ( انعام 68 ) درآيند يُدَبِّرُ * ( يونس 3 ؛ رعد 2 ؛ سجده 5 ) همىسازد لِيُدْحِضُوا ( كهف 56 ) ( تا ) بلغزانند لِيُدْحِضُوا ( مؤمن 5 ) ( تا ) بگردانند يَدْرَؤُا ( نور 8 ) باز دارد ، دور كند يُدْرِكْهُ ( نساء 100 ) دريابد او را يَدُسُّهُ ( نحل 59 ) پنهان كندش فَلْيَدْعُ ( علق 17 ) ( پس ) خواندا يُدْعَوْنَ ( قلم 42 ) خوانده شود يُدَعُّونَ ( طور 13 ) رانده شوند فَيَدْمَغُهُ ( انبياء 18 ) ( پس ) نيست كند او را فَيُدْهِنُونَ ( قلم 9 ) ( پس ) در سازند ايشان بِيَدَيَّ ( ص 75 ) ( به ) يدين خود لا يَدِينُونَ ( توبه 29 ) نمىورزند يَذَّكَّرُونَ ( اعراف 26 ) درانديشند يُراؤُنَ ( نساء 142 ) نمايش كنند لِيَرْبِطَ ( انفال 11 ) ( تا ) بربندد فَلْيَرْتَقُوا ( ص 10 ) ( پس ) برآيندا لا يُرَدُّ * ( انعام 147 ؛ يوسف 110 ) بازگردانده نشود لِيُرْدُوهُمْ ( انعام 137 ) ( تا ) نيست كنند ايشان را يُرْسِلُ ( زمر 42 ) باز فرستد لا يَرْضى ( نساء 108 ) نپسندد يَرْغَبُ عَنْ ( بقره 130 ) بىآهنگ شود از لا يَرْغَبُوا ( توبه 120 ) نخواهند يَرْفَعُهُ ( ملائكه 10 ) بردارد آن را يَرْكُضُونَ ( انبياء 12 ) مىدويدند به شتاب يَرْمُونَ ( نور 4 ) دشنام اندازند به زنا لا يَزالُ ( رعد 31 ) هميشه لا يَزالُ ( حج 55 ) همواره