القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٩٦

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

هُدَى ( آل عمران 73 ) كيش الْهَدْيَ ( مائده 97 ) گوسفند فرستاده سوى مكه هُدىً * ( بقره 97 ؛ جاثيه 11 ) رهنماى هُدىً * ( آل عمران 96 ؛ اعراف 154 ) راه نمايشى هُدىً * ( انعام 154 ؛ كهف 13 ) رهنمودنى هُدىً * ( انعام 157 ؛ قصص 50 ؛ لقمان 3 ) رهنمايشى هُدىً ( لقمان 20 ) راهنمايش لا هُدىً ( حج 8 ) بىحجتى لَهُدىً ( نمل 77 ) ( هراينه ) راه نمودن بِالْهَزْلِ ( طارق 14 ) بيهوده فَهَزَمُوهُمْ ( بقره 251 ) ( پس ) شكستند ايشان را هُزُواً * ( مائده 58 ؛ لقمان 6 ؛ جاثيه 9 ) فسوس كَهَشِيمِ ( قمر 31 ) ( همچو ) كوفته و ريزيده هَشِيماً ( كهف 45 ) ريزه كوفته هَضِيمٌ ( شعراء 148 ) باريك و نازك ، نرم و پخته هَلَكَ ( حاقه 29 ) بشد هَلُوعاً ( معارج 19 ) زود زارى كننده هَمَّ ( مائده 11 ) آهنگ كرد هَمَّازٍ ( قلم 11 ) بدگوى لَهَمَّتْ ( نساء 113 ) ( هراينه ) آهنگ كردى هَمَّتْ ( يوسف 24 ) آهنگ كرد هُمَزَةٍ ( همزه 1 ) بدگويى به پس هَمْساً ( طه 108 ) آوازى نرم و اندك هَمُّوا ( توبه 13 ) آهنگ كردند هُنالِكَ ( آل عمران 38 ) آنجات هَنِيئاً * ( نساء 4 ؛ حاقه 24 ) گوارنده هَنِيئاً ( طور 19 ) گوارنده ، نوشتان باد هَواءٌ ( ابراهيم 43 ) تهى هُونٍ ( نحل 59 ) خوارى هَوْناً ( فرقان 63 ) به آرام و فروتنى الْهَوى ( ص 26 ) آرزوى تن الْهَوى ( نجم 3 ) وايهء دل الْهَوى ( نازعات 40 ) كام هَيِّئْ ( كهف 10 ) بساز كَهَيْئَةِ ( آل عمران 49 ) ( همچو ) پيكر الْهِيمِ ( واقعه 55 ) اشتران هوشا زده واجِفَةٌ ( نازعات 8 ) لرزنده بِالْوادِ ( نازعات 16 ) ( به ) رود وادِياً ( توبه 121 ) رودكده وارِدُها ( مريم 71 ) آيندهء او وارِدَهُمْ ( يوسف 19 ) پيش رو خويش ، به آب آينده وارِدُونَ ( انبياء 98 ) آيندگان واسِعٌ ( مائده 54 ) فراخ واسِعَةٍ ( انعام 147 ) فراخ واعَدْنا ( اعراف 142 ) نويد داديم واقٍ ( رعد 34 ) نگه‌دار واقٍ ( رعد 37 ) نگه‌بان الْواقِعَةُ ( واقعه 1 ) افتادن والِدٍ ( بلد 3 ) زايندهء واهِيَةٌ ( حاقه 16 ) سست و از هم شده و گردى ببوده وَبالَ ( مائده 95 ) عقوبت الْوَتْرِ ( فجر 3 ) طاق وُجْدِكُمْ ( طلاق 6 ) توانايى و دست‌رس خويش لَوَجَدُوا ( نساء 64 ) ( هراينه ) يافتندى وَجِلَةٌ ( مؤمنون 60 ) ترسكار وَجِلُونَ ( حجر 52 ) هراسان وَجَّهْتُ وَجْهِيَ ( انعام 79 ) يك رويه كردم روى خويش را وِجْهَةٌ ( بقره 148 ) رويگاه وَجْهَهُ ( انعام 52 ) خشنودئ او وَجِيهاً ( آل عمران 45 ) روى شناسى وَجِيهاً ( احزاب 69 ) روى شناس ، شكوهمند و گرامى الْوُحُوشُ ( كوّرت 5 ) چارپايان دشتى وَدًّا ( نوح 23 ) ود ( م : دو ) ما وَدَّعَكَ ( ضحى 3 ) نگذاشت ترا وَدُودٌ ( هود 90 ) دوستدار الْوَدُودُ ( بروج 14 ) دوست‌دار وَرَثَةِ ( شعراء 85 ) ميراث‌داران وَرَدَ ( قصص 23 ) آمد الْوِرْدُ ( هود 98 ) درآمدن جاى وِرْداً ( مريم 86 ) آيندگان به آب از تشنگى وَرْدَةً ( رحمن 37 ) گلگون ، سرخ وِزْراً ( طه 100 ) بارى و بزه‌اى الْوَزْنُ ( اعراف 8 ) سنجيدن وَزَنُوهُمْ ( مطففين 3 ) سنجند ايشان را وَزِيراً ( طه 29 ) دستور و هم‌پشت وَزِيراً ( فرقان 35 ) دستور ، يارى وَسَطاً ( بقره 143 ) ميانه فَوَسَطْنَ ( عاديات 5 ) ( پس ) در ميان شدند الْوُسْطى ( بقره 238 ) ميانگى وَسِعَ * ( بقره 255 ؛ اعراف 89 ) گنجانيد وَسِعَ ( انعام 80 ) فرا رسيد وَسِعَ ( طه 98 ) فرا رسيد و گنجانيد