القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٩١

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

مَقامِي ( يونس 71 ) ايستادن من الْمَقْبُوحِينَ ( قصص 42 ) خشم گرفته شدگان مَقْتاً ( صف 3 ) خشم مُقْتَحِمٌ ( ص 59 ) درآينده مُقْتَدِرٍ ( قمر 42 ) نيك توانايى مُقْتَدِرٍ ( قمر 55 ) نيك توانا مُقْتَدُونَ ( زخرف 23 ) پىبرندگان مُقْتَرِنِينَ ( زخرف 53 ) هم‌بران و يارشوندگان الْمُقْتَسِمِينَ ( حجر 90 ) سوگند خورندگان مُقْتَصِدٌ ( لقمان 32 ) بر راه راست رونده مُقْتَصِدٌ ( ملائكه 32 ) ميانجى نگاه دارنده مُقْتَصِدَةٌ ( مائده 66 ) ميانه‌رو الْمُقَدَّسِ ( نازعات 16 ) پاك كرده الْمُقَدَّسَةَ ( مائده 21 ) پاك گردانيده الْمُقَرَّبُونَ ( واقعه 11 ) نزديك گرداندگان الْمُقَرَّبُونَ ( مطففين 28 ) نزديك كرده شدگان الْمُقَرَّبِينَ ( شعراء 42 ) نزديك كرده شدگان مُقْرِنِينَ ( زخرف 13 ) برآيندگان مُقَرَّنِينَ ( ابراهيم 49 ) با يكديگر بسته‌گان مُقَرَّنِينَ * ( فرقان 13 ؛ ص 38 ) يار كرده شدگان الْمُقْسِطِينَ * ( مائده 42 ؛ حجرات 9 ؛ ممتحنه 8 ) دادگران مَقْسُومٌ ( حجر 44 ) بخش كرده مُقَصِّرِينَ ( فتح 27 ) كم كنندگان مَقْصُوراتٌ ( رحمن 72 ) بازداشته شدگان مَقْضِيًّا ( مريم 21 ) گذارده مَقْطُوعٌ ( حجر 66 ) بريده مَقْعَدِ ( قمر 55 ) نشسته‌گاه مُقْمَحُونَ ( يس 8 ) سر در هوا ماندگان لِلْمُقْوِينَ ( واقعه 73 ) ( مر ) فرود آيندگان را در زمين خالى مُقِيتاً ( نساء 85 ) نگه‌بان مَقِيلًا ( فرقان 24 ) خوابگاه نيم روز مُقِيمٌ ( مائده 37 ) پايدار مُقِيمَ ( ابراهيم 40 ) به پاى دارنده مُقِيمٌ ( الزمر 40 ) پيوسته مُقِيمٍ ( شورى 45 ) هميشه باشنده مُقِيمٌ * ( توبه 21 ؛ حجر 76 ) هميشه الْمُقِيمِي ( حج 35 ) به پاى دارندگان الْمُقِيمِينَ ( نساء 162 ) به پاى دارندگان مُكاءً ( انفال 35 ) شوشستى ، شخوليدنى مَكانَتِكُمْ ( انعام 135 ) توانايى خويش مَكانَتِكُمْ ( هود 121 ) جايگاه خويش مُكْثٍ ( اسراء 106 ) درنگ الْمُكَذِّبِينَ * ( انعام 11 ؛ زخرف 25 ) دروغ دارندگان مَكَرَ ( آل عمران 54 ) تدبير نهانى كرد مَكْرَ ( اعراف 99 ) سازش مَكَرَ ( نحل 26 ) بد سگاليد مَكْرٌ ( يونس 21 ) سازش بد الْمَكْرُ ( رعد 42 ) سازش و سگالش مَكْرُ * ( سبأ 33 ؛ ملائكه 10 ) بد سگالش مَكْراً ( يونس 21 ) ( از جهت ) سازش مُكْرَمُونَ ( صافات 42 ) نواخته شدگان الْمُكْرَمِينَ ( ذاريات 24 ) نواخته‌گان مَكَرْنا ( نمل 50 ) پاداش آن مكر كرديم مَكْرَهُمْ ( ابراهيم 46 ) سازش ايشان مَكَرُوا ( آل عمران 54 ) بد سگاليدند مَكَرُوا ( نمل 50 ) بدسگالى كردند مَكْرُوهاً ( اسراء 38 ) ناخوش مُكَلِّبِينَ ( مائده 4 ) سگ‌داران مَكَّنَّا ( يوسف 21 ) دستگاه داديم مَكَّنَّا * ( يوسف 56 ؛ كهف 84 ) جاىگير كرديم مَكَّنَّاكُمْ ( اعراف 10 ) جاىگير كرديم شما را مَكَّنَّاهُمْ ( انعام 6 ) جاى ساختيم ايشان را مَكَّنَّاهُمْ ( حج 41 ) جاىگير گردانيديم ايشان را مَكَّنِّي ( كهف 95 ) ساخته و جاىگير كرد مرا الْمَكِيدُونَ ( طور 42 ) سگالش بد كرده شدگان مَكِينٌ * ( يوسف 54 ؛ كوّرت 20 ) جاىگير مُلاقٍ ( حاقه 20 ) رسنده مُلاقُوا * ( بقره 46 ؛ هود 29 ) بازرسندگان مُلاقُوا ( بقره 249 ) رسندگان مُلاقُوهُ ( بقره 223 ) رسندگان او مُلاقِيكُمْ ( جمعه 8 ) پيش آيندهء شما فَمُلاقِيهِ ( انشقاق 6 ) ( پس ) رسندهء آن الْمَلَأُ ( اعراف 60 ) سران و مهينان ( م : پسران ) الْمَلَأُ ( اعراف 127 ) مهينان الْمَلَأُ ( هود 27 ) سران و مهينان لَمُلِئْتَ ( كهف 18 ) ( هراينه ) پرگردانيده شوى مِلَّةَ ( يوسف 37 ) كيش مُلْتَحَداً ( كهف 27 ) پناه‌گاه مِلَّتِنا * ( اعراف 88 ؛ ابراهيم 13 ) كيش ما مِلَّتِهِمْ ( كهف 20 ) كيش خويش مَلْجَإٍ ( شورى 47 ) پناهى الْمَلْعُونَةَ ( اسراء 60 ) نفريده مَلْعُونِينَ ( احزاب 61 ) نفرين كرده شدگان مُلْقُونَ * ( يونس 80 ؛ شعراء 43 ) اندازندگان فَالْمُلْقِياتِ ( مرسلات 5 ) ( پس ) اندازندگان