القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٨٤

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

كَفَرْتُمْ ( اسراء 69 ) ناسپاسى كرديد كِفْلَيْنِ ( حديد 28 ) ( دو ) بخش كَفُوراً ( دهر 3 ) ، كَفُورٍ * ( حج 38 ؛ لقمان 32 ) ناسپاس كَفُورٌ ( شورى 48 ) نعمت فراموش كند كُفُوراً ( فرقان 50 ) ناسپاس كَفى ( نساء 6 ) بسنده كَفِيلًا ( نحل 91 ) پذرفتارى كَفَيْناكَ ( حجر 95 ) بازداشتيم از تو كَفَّيْهِ ( رعد 14 ) ( دو ) پنجهء خويش كَلٌّ ( نحل 76 ) مانده كَلَّا ( نبأ 5 ) حقّا الْكَلالَةِ ( نساء 176 ) مردن بىپدر و مادر و فرزند كُلِّمَ ( رعد 31 ) سخن كرده شدى كَلِمَةً ( كهف 5 ) سخنا الْكُنَّسِ ( كوّرت 16 ) پنهان شوندگان لَكَنُودٌ ( عاديات 6 ) ( هراينه ) ناسپاس كَهْلًا ( مائده 110 ) دومويگى كَواعِبَ ( نبأ 33 ) دختران نارپستانان الْكَوْثَرَ ( كوثر 1 ) نيكى بسيار كَيْدَ ( نساء 76 ) سگالش بد كَيْداً ( يوسف 5 ) سگاليدن كَيْداً ( طارق 16 ) بد سگاليدن كَيْدَكُمْ ( طه 64 ) سازش و سگالش خويش كَيْدِكُنَّ ( يوسف 28 ) سازش بد شما كَيْدُهُمْ ( آل عمران 120 ) ، كَيْدَهُمْ ( فيل 2 ) سگالش بدايشان كَيْدَهُنَّ ( يوسف 34 ) سگالش بد ايشان كِيدُونِ ( اعراف 195 ) بد سگاليد مرا ( م : ترا ) فَكِيدُونِي ( هود 55 ) ( پس ) بسگاليد مرا كَيْدِي ( اعراف 183 ) سازش من كَيْدِي ( قلم 45 ) سگالش من الْكَيْلَ ( يوسف 59 ) پيمانه لائِمٍ ( مائده 54 ) سرزننده لابِثِينَ ( نبأ 23 ) درنگ كنندگان لازِبٍ ( صافات 11 ) دوسنده ، چفسنده لاعِبِينَ * ( انبياء 16 ؛ دخان 38 ) بازىكنان لاغِيَةً ( غاشيه 11 ) بيهودهء لاقِيهِ ( قصص 61 ) رسندهء آن لامَسْتُمُ ( مائده 6 ) بساييد لاهِيَةً ( انبياء 3 ) بىآگاهى شد لِباسُ ( اعراف 26 ) پوشش فَلَبِثَ ( يوسف 42 ) ( پس ) درنگ كرد لِبَداً ( جن 19 ) بر هم افتاده لُجَّةً ( نمل 44 ) آبى ژرف بسيار لَلَجُّوا ( مؤمنون 75 ) ( هراينه ) ستيزه كردندى لَجُّوا ( ملك 21 ) ستهيدند لَحْنِ ( محمد 30 ) طويق ، معنى لَذَّةٍ ( صافات 46 ) مزه دهنده لَذَّةٍ ( محمد 15 ) مزه‌دار لِزاماً ( فرقان 77 ) چفسان بِلِسانِ ( ابراهيم 4 ) ( به ) زفان لِسانَ ( مريم 50 ) ثناى بِلِسانِكَ ( دخان 58 ) ( به ) زفانت لِسانِي ( شعراء 13 ) زفان من اللَّطِيفُ ( انعام 103 ) باريك بين لَطِيفٌ ( حج 63 ) باريك كار لَطِيفٌ ( لقمان 16 ) باريك‌دان باريك‌بين لَطِيفاً ( احزاب 34 ) باريك‌دان و نيكوكار لَعَنَ ( احزاب 64 ) دور كرد از رحمت لُعِنَ ( مائده 78 ) دور كرده شدند لَعَنَّاهُمْ ( مائده 13 ) دور كرديم ايشان را لَعْنَةً ( هود 60 ) نفرين اللَّعْنَةُ ( رعد 25 ) دورى لَعَنَهُ ( نساء 93 ) نفرين كرد و دور كرد او را لَعَنَهُ ( نساء 118 ؛ مائده 60 ) دور كرد او را لَعَنَهُمُ * ( نساء 46 ؛ محمد 23 ) نفرين كرد ايشان را بِاللَّغْوِ * ( بقره 225 ؛ مائده 89 ) ( به ) بيهوده اللَّغْوِ * ( مؤمنون 3 ؛ قصص 55 ) ، لَغْوٌ ( طور 23 ) ، لَغْواً ( نبأ 35 ) بيهوده بِاللَّغْوِ ( فرقان 72 ) ( بر ) بيهوده لُغُوبٌ * ( ملائكه 35 ؛ ق 38 ) ماندگى لَفِيفاً ( اسراء 104 ) بهم در آميخته بِلِقاءِ ( روم 8 ) ( به ) ديدار لِقاءَ ( زمر 71 ) رسيدن و ديدن لِقاءَنا ( يونس 7 ) رسيدن به ما لِقاءَنَا ( يونس 15 ) رسيدن خويش به ما لِقاءَنا ( فرقان 21 ) ديدار ما و رسيدن با ما لِقائِهِ ( عنكبوت 23 ) ( به ) باز رسيدن به او لَقِيتُمْ ( انفال 45 ) فراز رسيدى لَقِيتُمُ ( محمد 4 ) فرا رسيد و بينيد لَمًّا ( فجر 19 ) گرد كردن لُمْتُنَّنِي ( يوسف 32 ) نكوهش كرديد مرا لُمَزَةٍ ( همزة 1 ) بدگويى به پيش فَلَمَسُوهُ ( انعام 7 ) ( پس ) بسودندى آن را لِنْتَ ( آل عمران 159 ) نرم خو شدى