القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٨٢

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

الْقَدْرِ ( قدر 1 ) اندازه قُدِرَ ( طلاق 7 ) تنگ كرده شود قَدَّرَ ( اعلى 3 ) اندازه كرد قَدِّرْ ( سبأ 11 ) اندازه كن ، نگاه‌دار قَدَّرْنا * ( حجر 60 ؛ سبأ 18 ) اندازه كرديم قَدَّرْناهُ ( يس 39 ) اندازه كرديمش قَدَّرْناها ( نمل 57 ) اندازه كرديم آن را ما قَدَرُوا * ( انعام 91 ؛ حج 74 ) نشناختند قَدْرِهِ ( زمر 67 ) شناخت او فَقَدَّرَهُ ( فرقان 2 ) ( پس ) اندازه كرد آن را فَقَدَّرَهُ ( عبس 19 ) ( پس ) اندازه كرد او را قَدَمَ ( يونس 2 ) پايه‌گاه فَقَدِّمُوا ( مجادله 12 ) ( پس ) پيش داريد الْقَدِيمِ ( يوسف 95 ) ، قَدِيمٌ ( احقاف 11 ) ديرينه الْقَدِيمِ ( يس 39 ) كهنه و ديرينه الْقُرْآنَ * ( نساء 82 ؛ انعام 19 ) نبى بِالْقُرْآنِ ( طه 114 ) ( به ) خواندن قُرْآناً ( يوسف 2 ) نبى ، خواندن قَراطِيسَ ( انعام 91 ) كاغذها قُرْباناً ( احقاف 28 ) نزديكى جويندگان قَرْحٌ ( آل عمران 140 ) ريش قِرَدَةً ( بقره 65 ) كپّيان ، آبوزنه‌گان ، حمدونه‌گان الْقِرَدَةَ ( مائده 60 ) قِرَدَةً ( اعراف 166 ) كپّيان قَرْنَ ( احزاب 33 ) آرام گيريد قُرُوءٍ ( بقره 228 ) ناپاكيها الْقُرُونَ ( يونس 13 ) ( آن ) گروهان بِالْقِسْطِ * ( مائده 8 ؛ اعراف 29 ؛ هود 85 ) ( به ) داد الْقِسْطَ ( انبياء 47 ) به داد الْقِسْمَةَ ( نساء 8 ) بخشش قَسْوَرَةٍ ( مدثر 51 ) شير الْقِصاصُ ( بقره 178 ) برابرى الْقَصَصُ * ( آل عمران 62 ؛ يوسف 3 ) برگفتن قَصَصاً ( كهف 64 ) پىرفتن قَصَمْنا ( انبياء 11 ) فرو شكستيم قُصِّيهِ ( قصص 11 ) از پى فرا شو او را قَضْباً ( عبس 28 ) سبست قَضى ( انعام 2 ) پديد كرد قَضى ( احزاب 23 ) روا كرد قَضى ( زمر 42 ) اندازه كرد لَقُضِيَ * ( انعام 8 ؛ يونس 11 ) ( هراينه ) گذارده شدى قُضِيَ ( يونس 54 ؛ هود 44 ) گذارده شد قُضِيَ ( يوسف 41 ) رانده شد قُضِيَ ( مريم 39 ) پرداخته شد قَضَيْتَ ( نساء 65 ) گذاردى قُضِيَتِ ( جمعه 10 ) گذارده شود قَضَيْنا ( حجر 66 ) گذارديم قَطِرانٍ ( ابراهيم 50 ) كتران قَطَّعْنَ ( يوسف 31 ) ببريدند پاره پاره قَطَّعْناهُمُ ( اعراف 160 ) ببريديم ، بپراكنديم ايشان را قِطْمِيرٍ ( ملائكه 13 ) سفهء پوست خرما قَعِيدٌ ( ق 17 ) نشسته قِفُوهُمْ ( صافات 24 ) بداريد ايشان را قَفَّيْنا * ( بقره 87 ؛ حديد 27 ) از پى فرا داشتيم قَلَّبُوا ( توبه 48 ) گرداندند و زير و زبر كردند بِالْقَلَمِ ( علق 4 ) ( به ) خامه ما قَلى ( ضحى 3 ) دشمن نداشت قَلِيلُونَ ( شعراء 54 ) اندكان الْقُمَّلَ ( اعراف 133 ) سوس ، ملخ پياده الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ ( آل عمران 14 ) خواسته‌ها بر هم نهاده قَنَطُوا ( شورى 28 ) نوميد شد الْقَهَّارُ ( يوسف 39 ) نيك شكنندهء كامها قِنْوانٌ ( انعام 99 ) خوشه‌ها قَوارِيرَ ( نمل 44 ) ، قَوارِيرَا ( دهر 15 ) آبگينه‌ها الْقَواعِدِ ( نحل 26 ) بنيادها الْقَواعِدُ ( نور 60 ) نشينندگان ، فرو نشينندگان قَواماً ( فرقان 67 ) به پاى داشته ، ميانه قَوَّامُونَ ( نساء 34 ) ايستادگى كنندگان قَوَّامِينَ ( مائده 8 ) ايستادگان قِياماً * ( نساء 5 ؛ مائده 97 ) ايستادگى قِياماً ( نساء 103 ) ايستادگان قِياماً ( فرقان 64 ) استادگان قِيامٍ ( ذاريات 45 ) برخاستن ( م : برخواستن ) قَيَّضْنا ( فصلت 25 ) برانگيختيم و گماشتيم كادِحٌ ( انشقاق 6 ) كوشنده لَكارِهُونَ ( انفال 5 ) ( هراينه ) دشوار دارندگان كارِهُونَ ( هود 28 ) دشوار دارندگان كارِهُونَ ( زخرف 78 ) دشوار دارندگان كارِهِينَ ( اعراف 88 ) دشوار دارندگان ، ناخواهان كارِهُونَ ( مؤمنون 70 ) ناخواهندگان كاشِفَ ( انعام 17 ) وابرنده كاشِفاتُ ( زمر 38 ) بازدارندگان ، وابرندگان كاشِفَةٌ ( نجم 58 ) پديد آرندهء كاشِفُوا ( دخان 15 ) وابرندگان الْكاظِمِينَ ( آل عمران 134 ) فرو خورندگان