القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٧٣

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

سَمِعْنا * ( بقره 285 ؛ نساء 46 ؛ جن 13 ) شنويديم ما سَمِعْنا * ( مؤمنون 24 ؛ قصص 36 ) نشنويديم سَمْكَها ( نازعات 28 ) آسمانهء آن سَمِيًّا ( مريم 65 ) هم نامى و هم تايى سَمِيعُ ( آل عمران 38 ) شنوانده سَنا ( نور 43 ) روشنى سُنْبُلِهِ ( يوسف 47 ) خوشه‌اش سُنَّتُ * ( انفال 38 ؛ فتح 23 ) نهاد سُنَّةُ ( كهف 55 ) راه و نهاد سِنَةٌ ( بقره 255 ) غنودن سُنْدُسٍ * ( كهف 31 ؛ دخان 53 ) ديباى تنك سُنَنٌ ( آل عمران 137 ) آيينها و روشها سُنَنَ ( نساء 26 ) رفتها سُهُولِها ( اعراف 74 ) نرمهاى آن فَسَوَّاكَ ( انفطار 7 ) ( پس ) راست كرد ترا سَوَّاهُ ( سجده 9 ) راست كرد او را فَسَوَّاها ( شمس 14 ) ( پس ) هموار كرد آن را سُوءٍ ( طه 22 ) علت بد سُودٌ ( ملائكه 27 ) سياهان بِسُورٍ ( حديد 13 ) ( به ) بارهء سَوْطَ ( فجر 13 ) تازيانه سَوَّلَ ( محمد 25 ) بياراست فَسَوَّى ( اعلى 2 ) ( پس ) راست كرد سُوىً ( طه 58 ) راست و هموار سَوِيًّا ( مريم 10 ) درست و سلامت لِلسَّيَّارَةِ ( مائده 96 ) ( مر ) رهگذريان را السَّيَّارَةِ ( يوسف 10 ) روندگان سِيءَ ( عنكبوت 33 ) اندوه‌مند شد سُيِّرَتْ ( رعد 31 ) رانده شدى سِيرَتَهَا ( طه 21 ) هيأت او السَّيْلُ ( رعد 17 ) آب سيل سَيْلَ ( سبأ 16 ) لاى سِيماهُمْ ( فتح 29 ) نشان ايشان شاخِصَةٌ ( انبياء 97 ) برخاسته ، بازمانده فَشارِبُونَ ( واقعه 55 ) ( پس ) آشامندگان لِلشَّارِبِينَ ( محمد 15 ) ( مر ) آشامندگان را شارِكْهُمْ ( اسراء 64 ) انباز شو با ايشان شاعِرٌ * ( انبياء 5 ؛ طور 30 ) قافيه‌گوى لِشاعِرٍ ( صافات 36 ) ( براى ) قافيه‌گوى شافِعِينَ ( شعراء 100 ) خواهشگران شَاقُّوا * ( انفال 13 ؛ محمد 32 ) خلاف كردند شاكِراً ( نساء 147 ) سپاس‌پذير شاكِراً * ( نحل 121 ؛ دهر 3 ) سپاس‌دار بِالشَّاكِرِينَ ( انعام 53 ) سپاس داران شاكِلَتِهِ ( اسراء 84 ) ماننداى خويش شامِخاتٍ ( مرسلات 27 ) بلندان شانِئَكَ ( كوثر 3 ) دشمن‌دار تو شاوِرْهُمْ ( آل عمران 159 ) كنكاج كن با ايشان شَأْنٍ ( يونس 61 ) كار شَأْنٌ ( عبس 37 ) كارى شِئْنا ( اعراف 176 ) خواستيمى شُبِّهَ ( نساء 157 ) مانند كرده شد شَتَّى ( طه 53 ) پراكنده شَجَرَ ( نساء 65 ) درآميخت الشُّحَّ ( نساء 128 ) تنگ‌دلى شُحَّ ( تغابن 16 ) بخيلى شِداداً ( نبأ 12 ) استواران سخت شِدادٌ ( يوسف 48 ) سختان ، خشكان شِدادٌ ( تحريم 6 ) سختانى شَدَدْنا * ( ص 20 ؛ دهر 28 ) استوار كرديم شَدِيدٍ ( هود 80 ) استوار شِرْبٌ ( شعراء 155 ) بهرهء از آب شِرْبٍ ( قمر 28 ) آبش خورى ( - آبشخورى ) فَشَرِّدْ ( انفال 57 ) ( پس ) برهان بِشَرَرٍ ( مرسلات 32 ) ( به ) خدره‌ها ( م : به خذرها ) شَرَعَ ( شورى 13 ) پيدا كرد شُرَّعاً ( اعراف 163 ) آشكارا و به انبوهى شَرَعُوا ( شورى 21 ) پديد كردند شُرَكاءُ * ( انعام 94 ؛ قلم 41 ) انبازان شُرَكاءَكُمُ ( ملائكه 40 ) انبازان خويش شَرِيعَةٍ ( جاثيه 18 ) هويدايى شَطَطاً ( جن 4 ) سخن دورى الشِّعْرَ ( يس 69 ) سخن موزون الشُّعَراءُ ( شعراء 224 ) قافيه‌گويان قَدْ شَغَفَها ( يوسف 30 ) ( هراينه ) به ميان دل رسيد او را شَغَلَتْنا ( فتح 11 ) ناپروا كرد ما را شَفا * ( آل عمران 103 ؛ توبه 109 ) كناره شِفاءٌ ( يونس 57 ) بهوايى ، آسايش شِفاءٌ ( نحل 69 ) به شدنى شِفاءٌ ( اسراء 82 ) به شدن شِفاءٌ ( فصلت 44 ) تندرستى شَفاعَتُهُمْ * ( يس 23 ؛ نجم 26 ) خواهش ايشان شَفَتَيْنِ ( بلد 9 ) ( دو ) لب الشَّفْعِ ( فجر 3 ) جفت بِالشَّفَقِ ( انشقاق 16 ) ( به ) سرخى اوّل شب