القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٧٠

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

رِئاءَ ( انفال 47 ) ديدار رِءْياً ( مريم 74 ) ديدار الرُّؤْيَا ( اسراء 60 ) نمايش خواب الرَّبَّانِيُّونَ ( مائده 63 ) خداييان رَبِّكَ ( يوسف 50 ) خواوندت رَبِّهِ ( انعام 37 ) پروردگارش الرِّبا * ( بقره 275 ؛ آل عمران 130 ) افزونى رَبْوَةٍ ( مؤمنون 50 ) پشته ، زمين بلند رَبَّيانِي ( اسراء 24 ) بپروردند مرا رِبِّيُّونَ ( آل عمران 146 ) خداييان رَتْقاً ( انبياء 30 ) بهم پيوسته رَتَّلْناهُ ( فرقان 32 ) جدا گفتيم آن را رُجَّتِ ( واقعه 4 ) جنبانيده شود رِجْزَ ( انفال 11 ) ناپاكى رِجْسٌ ( مائده 90 ) پليدى الرِّجْسَ ( احزاب 33 ) بزه و بدنامى رِجْساً ( توبه 125 ) پليد رَجْعٌ ( ق 3 ) بازآوردن الرَّجْفَةُ ( اعراف 155 ) لرزه رُجُوماً ( ملك 5 ) انداختنيها الرَّجِيمِ ( نحل 98 ) نفريده رانده رَحِمَ ( يوسف 53 ) بخشيد بِرَحْمَتِكَ ( يونس 86 ) ( به ) بخشايشت الرَّحْمنَ ( يس 11 ) ( خداى ) بزرگ بخشايش رَحِيقٍ ( مطففين 25 ) مى الرَّحِيمُ ( بقره 37 ) رَحِيمٌ * ( بقره 143 ؛ آل عمران 31 ، 89 ؛ نحل 115 ) ، رَحِيماً ( نساء 16 ) بخشايشگر الرَّحِيمُ ( بقره 163 ) ، رَحِيمٌ * ( نحل 7 ، 18 ، 47 ) بسيار بخش رُخاءً ( ص 36 ) نرم رَدَّ ( احزاب 25 ) باز زد رِدْءاً ( قصص 34 ) يارىگر رُدِدْتُ ( كهف 36 ) بازگردانده شوم رَدَدْناهُ ( تين 5 ) بازگردانيديم او را رَدِفَ ( نمل 72 ) از پى درآمد رَدْماً ( كهف 95 ) ديوار رُدُّوا ( انعام 28 ) بازگردانيده شدندى رَدُّوهُ ( نساء 83 ) بازگردانيدندى رَدَّها ( انبياء 40 ) بازكردن آن الرَّسِّ ( ق 12 ) چاه كهنه رُسُلُ ( انعام 124 ) فرستادگان الرَّشادِ ( مؤمن 29 ) صواب كارى رَشَداً ( كهف 10 ) راستى رُشْداً ( كهف 66 ) راستى رُشْداً ( نساء 6 ) راه‌يافتگى الرَّشِيدُ ( هود 87 ) ، بِرَشِيدٍ ( هود 97 ) راه يافته رَصَداً ( جن 9 ) نگاه داشته در كمين الرَّضاعَةِ ( نساء 23 ) مكيدن شير رَضُوا ( مائده 119 ) خشنود ايشان رَضُوا ( توبه 87 ) پسند كار شدند رَضُوا ( يونس 7 ) پسنده كردند رَضُوا ( بيّنه 8 ) خشنود بوند رَضِيتُمْ ( توبه 38 ) پسنده كرديد رَضِيتُمْ ( توبه 83 ) پسندكار شديد رُطَباً ( مريم 25 ) خرماى تر الرُّعْبَ ( آل عمران 151 ) بيم و هراس رَعْدٌ ( بقره 19 ) تندر ( م : تنذر ) الرَّعْدُ ( رعد 13 ) تندر رُفاتاً * ( اسراء 49 ؛ 98 ) ريزه الرِّفْدُ ( هود 99 ) بخشش رَفْرَفٍ ( رحمن 76 ) بالشتها رَفَعَ ( يوسف 100 ) برآورد رَفَعَ ( رعد 2 ) برداشت لَرَفَعْناهُ ( اعراف 176 ) ( هراينه ) برداشتيمى او را رَفَعَهُ ( نساء 158 ) برداشت او را رَقٍّ ( طور 3 ) پوست تنك رَقَبَةٍ ( نساء 92 ) گردن بنده رَقَبَةٍ * ( نساء 92 ؛ مجادله 3 ؛ بلد 13 ) گردن رُقُودٌ ( كهف 18 ) خفته‌گان رَقِيبٌ ( هود 93 ) چشم دارنده لِرُقِيِّكَ ( اسراء 93 ) ( مر ) برآمدن ترا الرَّقِيمِ ( كهف 9 ) تختهء نوشته رُكاماً ( نور 43 ) بر هم نشسته ، ته برته رَكَّبَكَ ( انفطار 8 ) در هم نشاند ترا الرُّكَّعِ ( حج 26 ) پشت دو ته كنندگان رُكْنٍ ( هود 80 ) گوشه بِرُكْنِهِ ( ذاريات 39 ) ( به ) جانب خويش رَكُوبُهُمْ ( يس 72 ) برنشستى ايشان رَمْزاً ( آل عمران 41 ) نمايش رَمِيمٌ ( يس 78 ) پوسيده رَهْبانِيَّةً ( حديد 27 ) ترسكارى رَهَقاً ( جن 6 ) گردن‌كش رَهْواً ( دخان 24 ) آراميده ، گشاده رَهِينَةٌ ( مدثر 38 ) بازبسته رَواسِيَ ( رعد 3 ) بيخ آوران رَواسِيَ * ( حجر 19 ؛ نحل 15 ) استواران رَواسِيَ ( لقمان 10 ) كوههاى بلند و بيخ‌آور