القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٥٧

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

لِلْأَوَّابِينَ ( اسراء 25 ) ( مر ) بازآيندگان را لَأَوَّاهٌ ( توبه 114 ) ( هراينه ) زارى كننده أَوْبارِها ( نحل 80 ) پشمهاى شترى آن أَوِّبِي ( سبأ 10 ) آواز گردانيد به تسبيح أَوْجَسَ ( هود 70 ) به دل آورد فَما أَوْجَفْتُمْ ( حشر 6 ) نتاختيد فَأَوْحى ( مريم 11 ) ( پس ) اشارت كرد فَأَوْحى ( نجم 10 ) ( پس ) پيغام كرد أَوْحى ( نجم 10 ) گذارد أُوحِيَ * ( انعام 19 ، 106 ) پيغام كرده شد أَوْحَيْنا ( يوسف 15 ) پيغام كرديم أَوْحَيْنا ( طه 38 ) الهام داديم أَوْحَيْنا ( قصص 7 ) فرا ياد داديم أَوْدِيَةٌ ( رعد 17 ) رودكده‌ها أُوذِيَ ( عنكبوت 10 ) رنجانده شود أُوذِينا ( اعراف 129 ) رنجانيده شديم فَأَوْرَدَهُمُ ( هود 98 ) ( پس ) آورد ايشان را أَوْزِعْنِي ( نمل 19 ) فرا دل ده مرا أَوْزِعْنِي ( احقاف 15 ) در دل انداز مرا أَوْسَطِ ( مائده 89 ) ميانه‌ترين لَأَوْضَعُوا ( توبه 47 ) ( هراينه ) بتاختندى فَأَوْعى ( معارج 18 ) ( پس ) در جاى نهاد أَوْفُوا * ( بقره 40 ؛ مائده 1 ؛ اسراء 34 ) به سر بريد أَوْفُوا ( انعام 152 ) به جاى آريد فَأَوْفُوا ( اعراف 85 ) ( پس ) به سر بريد أَوْفى ( آل عمران 76 ) به جاى آرد أَوْفى ( توبه 111 ) به جاى آرنده‌تر أَوْفى ( فتح 10 ) تمام به جاى آرد فَأَوْقِدْ ( قصص 38 ) ( پس ) آتش كن ، برافروز أُولئِكُمْ ( نساء 91 ) اينانتان لِأَوَّلِنا ( مائده 114 ) ( مر ) پيشين ما را أُولُوا بَقِيَّةٍ ( هود 116 ) خداوندان هوش أُولُوا الطَّوْلِ ( توبه 86 ) خداوندان بىنيازى أُولُوا الْعَزْمِ ( احقاف 35 ) خداوندان استوار كارى الْأَوَّلُونَ ( اسراء 59 ) پيشينگان أُولِي الْإِرْبَةِ ( نور 31 ) خداوندان وايه أُولِي الضَّرَرِ ( نساء 95 ) خداوندان بيچارگى الْأَوَّلِينَ * ( حجر 10 ؛ فرقان 5 ) پيشينگان أَيَّدْتُكَ ( مائده 110 ) نيرومند كردم ترا أَيَّدَكَ ( انفال 62 ) نيرومند كرد ترا أَيَّدَكُمْ ( انفال 26 ) نيرومند كرد شما را فَأَيَّدْنَا ( صف 14 ) ( پس ) نيرومند كرديم أَيَّدْناهُ ( بقره 87 ) نيرومند كرديم او را أَيَّدَهُمْ ( مجادله 22 ) نيرومند كرد ايشان را أَيْقاظاً ( كهف 18 ) بيداران بِالْإِيمانِ ( مائده 5 ) ( به ) گروش الْإِيمانَ ( مجادله 22 ) گرويدن إِيماناً ( احزاب 22 ) باور داشتن إِيماناً ( فتح 4 ) گرويدن إِيماناً ( مدثر 31 ) استوارى أَيْمانِكُمْ * ( مائده 89 ؛ تحريم 2 ) سوگندان شما إِيمانُكُمْ ( بقره 93 ) گروشش شما ( ظ : گروش ) إِيمانَكُمْ ( بقره 143 ) گروش شما إِيمانِكُمْ ( توبه 66 ) گرويدن خويش إِيمانُها ( انعام 158 ) گرويدن او إِيمانَهُمْ ( انعام 82 ) گروش خويش باءَ ( انفال 16 ) سزاوار شد الْبائِسَ ( حج 28 ) سختى رسيده باؤُ ( آل عمران 112 ) سزاوار شدند باخِعٌ ( كهف 6 ) كشنده بادُونَ ( احزاب 20 ) باشندگان باديه بارِزُونَ ( مؤمن 16 ) بيرون آيندگان بارَكْنا ( اسراء 1 ) خجسته كرديم بارَكْنا ( سبأ 18 ) با خير و بركت كرديم باسِرَةٌ ( قيامة 24 ) گونه گردانده بِباسِطٍ ( مائده 28 ) گستراننده باسِطُوا ( انعام 93 ) گسترانندگان باسِقاتٍ ( ق 10 ) درازان بَاشِرُوهُنَّ ( بقره 187 ) بسايد ايشان را بِالْباطِلِ ( نساء 161 ) ( به ) ناروا باطِلٌ ( اعراف 139 ) تباه و ناشايسته الْباطِلَ * ( انفال 8 ؛ رعد 17 ؛ نحل 72 ؛ اسراء 81 ) ناراست بِالْباطِلِ ( توبه 34 ) ( به ) ناشايست بِالْباطِلِ ( كهف 56 ) ( به ) ناراست الْباطِلُ ( حج 62 ) ناچيز و ناراست بِالْباطِلِ ( عنكبوت 52 ) ( به ) ناچيز الْباطِلُ * ( لقمان 30 ؛ سبأ 49 ؛ محمد 3 ) ناچيز الْباطِلُ ( فصلت 42 ) نادرستى و نابكارى باطِلًا ( ص 27 ) بيهوده باغٍ ( انعام 145 ) افزونى جوينده باقٍ ( نحل 96 ) پاينده الْباقِياتُ ( كهف 46 ) مانده‌ها الْباقِياتُ ( مريم 76 ) ( آن ) ماندگان الْباقِينَ ( صافات 77 ) ماندگان بالُ ( طه 51 ) حال بالِغَ * ( مائده 95 ؛ طلاق 3 ) رسنده