القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٥٥

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

أَقْوَمُ ( اسراء 9 ) راستر أَقِيمُوا ( اعراف 29 ) بداريد أَكَّالُونَ ( مائده 42 ) نيك خورندگان أَكْبَرْنَهُ ( يوسف 31 ) بزرگ داشتند او را اكْتالُوا ( مطففين 2 ) پيمايند اكْتَتَبَها ( فرقان 5 ) باز نوشت آن را اكْتَسَبْنَ ( نساء 32 ) اندوختند فَأَكْثَرْتَ ( هود 32 ) ( پس ) بسيار كردى أَكْدى ( نجم 34 ) بريده كرد إِكْراهَ ( بقره 256 ) زور أَكْرَمَكُمْ ( حجرات 13 ) گرامين‌ترين شما فَأَكْرَمَهُ ( فجر 15 ) ( پس ) گرامى كند او را أُكْرِهَ ( نحل 106 ) زور و ستم كرده شود أَكْرَهْتَنا ( طه 73 ) به زور داشتى ما را اكْشِفْ ( دخان 12 ) دور كن ، وابر أَكْفُرُ ( نمل 40 ) ناسپاسى كنم لَأُكَفِّرَنَّ ( مائده 12 ) ( هراينه ) بپوشانم اكْفُرُوا ( آل عمران 72 ) از گروش بازگرديد أَكْفِلْنِيها ( ص 23 ) پذيرفتار كن مرا آن را الْأُكُلِ ( رعد 4 ) مزه أُكُلَها ( كهف 33 ) بر خويش لَأَكَلُوا ( مائده 66 ) ( هراينه ) خورندى الْأَكْمامِ ( رحمن 11 ) غلافها و كاردوها ، جايگاههاى ميوه و شكوفه ( م : كارده‌ها ) أَكْمامِها ( فصلت 47 ) غلافهاى خويش أَكْناناً ( نحل 81 ) نهفت جايها أَكْوابٍ * ( دهر 15 ؛ غاشيه 14 ) آبدستانها لَأَكِيدَنَّ ( انبياء 57 ) ( هراينه ) سگالش كنم ، حيلتى سازم در هلاك ايشان إِلًّا ( توبه 10 ) سوگند الْتَقَتا ( آل عمران 13 ) فراهم رسيدند فَالْتَقَطَهُ ( قصص 8 ) ( پس ) برگرفت او را الْتَقَى ( آل عمران 155 ) فراهم رسيد الْتَقَيْتُمْ ( انفال 44 ) فراهم رسيديد فَالْتَمِسُوا ( حديد 13 ) ( پس ) بجوييد ما أَلَتْناهُمْ ( طور 21 ) نكاستيم ايشان را بِإِلْحادٍ ( حج 25 ) ( به ) كژ شدن و گشتن از حد ، ميل كردن إِلْحافاً ( بقره 273 ) ستيهيدن أَلْزَمْناهُ ( اسراء 13 ) چفسانيديم او را أَلْزَمَهُمْ ( فتح 26 ) چفسانيد ايشان را الْعَنْهُمْ ( احزاب 68 ) بنفرين ايشان را الْغَوْا ( فصلت 26 ) بيهوده گوييد أَلَّفَ ( انفال 63 ) فراهم آورد أَلْفافاً ( نبأ 16 ) به هم پيچيده‌گان أَلْقى ( نساء 94 ) پيش آورد أَلْقى ( قيامة 15 ) پيش افكند أَلَنَّا ( سبأ 10 ) نرم كرديم إِلهٌ ( زخرف 84 ) پرستيده شده است أَلْهاكُمُ ( تكاثر 1 ) ناپروا كرد شما را فَأَلْهَمَها ( شمس 8 ) ( پس ) در دل انداخت آن را أَمَّا ( يوسف 41 ) بر هر تقدير أَمَّا ( روم 16 ) ( هر چه ) بادا باد فَأَمَّا ( قصص 67 ) ( پس هر چه ) بادا باد لَأَمَّارَةٌ ( يوسف 53 ) ( هراينه ) فرماينده إِماماً * ( هود 17 ؛ فرقان 74 ) پيش رو إِماماً ( احقاف 12 ) پيشوا بِإِمامِهِمْ ( اسراء 71 ) ( به ) پيشواى ايشان الْأَماناتِ ( نساء 58 ) زينهاريها لِأَماناتِهِمْ ( مؤمنون 8 ) ( مر ) زينهاريهاى خويش را أَمانِيُّهُمْ ( بقره 111 ) بيوسهاى ايشان أُمَّةٍ ( زخرف 22 ) دين امْتازُوا ( يس 59 ) جدا شويد أُمَتِّعْكُنَّ ( احزاب 28 ) متعه دهم شما را فَأُمَتِّعُهُ ( بقره 126 ) ( پس ) برخوردارى دهيم او را كَأَمْثالِ ( واقعه 23 ) ( همچو ) مانندان أَمْثالُكُمْ ( انعام 38 ) أَمْثالَكُمْ ( محمّد 38 ) مانندان شما أَمْثالِها ( انعام 160 ) ، أَمْثالُها ( محمد 10 ) مانندان آن أَمَداً ( كهف 12 ) سر انجام أَمَداً ( جن 25 ) روزگار أَمْدَدْناكُمْ ( اسراء 6 ) افزونى داديم شما را أَمَدَّكُمْ ( شعراء 133 ) مدد داد شما را الْأَمْرُ ( مريم 39 ) كار شمار أُمِرْتَ ( هود 112 ) فرموده شدهء فَامْسَحُوا ( نساء 43 ) ( پس ) ببساييد امْسَحُوا ( مائده 6 ) دست كشيد فَامْسَحُوا ( مائده 6 ) ( پس ) بماليد لَأَمْسَكْتُمْ ( اسراء 100 ) ( هراينه ) نگاه داشتى أُمْطِرَتْ ( فرقان 40 ) ببارانيده شد أَمْعاءَهُمْ ( محمد 15 ) روده‌هاى ايشان فَأَمْكَنَ ( انفال 71 ) ( پس ) توانايى داد الْأَمَلُ ( حجر 3 ) بيوس زندگانى أَمَلًا ( كهف 46 ) بيوس و اميد إِمْلاقٍ * ( انعام 151 ؛ اسراء 31 ) درويشى أَمْلى ( محمد 25 ) فرو گذاشت