القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٥٤

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

اطَّيَّرْنا ( نمل 47 ) فال بد گرفتيم أَظْفَرَكُمْ ( فتح 24 ) دست‌رس داد ، فيروزى داد شما را فَاعْتَبِرُوا ( حشر 2 ) از پى فرا رويد أَعْتَدَتْ ( يوسف 31 ) بساخت أَعْتَدْنا * ( نساء 18 ، 37 ؛ فرقان 37 ) ساخته كرديم فَاعْتَرَفُوا ( ملك 11 ) ( پس ) اقرار كردند اعْتَزَلُوكُمْ ( نساء 90 ) كناره كنند از شما فَاعْتَزِلُونِ ( دخان 21 ) ( پس ) جدا شويد از من أَعْثَرْنا ( كهف 21 ) ديده‌ور كرديم أَعْجازُ ( قمر 20 ) تنه‌ها أَعْجَبَكَ * ( مائده 100 ؛ احزاب 52 ) به شگفت آرد ترا أَعْجَلَكَ ( طه 83 ) به شتاب آورد ترا أَعْجَمِيٌّ ( نحل 103 ) پارسى الْأَعْجَمِينَ ( شعراء 198 ) بد زبانان لَأَعَدُّوا ( توبه 46 ) ( هراينه ) ساخته كردندى أَعِدُّوا ( انفال 60 ) ساخته كنيد الْأَعْرابِ ( احزاب 20 ) عربان بيابان إِعْراضاً ( نساء 128 ) روى گردانيدن أَعْرَضَ ( اسراء 83 ) روى گرداند أَعْرَضْتُمْ ( اسراء 67 ) روى گردانديد أَعِزَّةٍ ( مائده 54 ) سختان أَعِزَّةَ ( نمل 34 ) گراميان أَعْصِرُ ( يوسف 36 ) مىفشارم فَاعْفُ ( مائده 13 ) ( پس ) درگذار فَأَعْقَبَهُمْ ( توبه 77 ) ( پس ) از پىدرآورد ايشان را أَعْلَنْتُ ( نوح 9 ) آشكارا كنم الْأَعْلَوْنَ * ( آل عمران 139 ؛ محمد 35 ) برتران أَعْنابٍ ( كهف 32 ) انگوربنان أَعِيبَها ( كهف 79 ) آهومند كنم آن را بِأَعْيُنِنا * ( هود 37 ؛ مؤمنون 27 ) ( به ) ديدار بِأَعْيُنِنا ( قمر 14 ) ( به ) ديدار ما اغْدُوا ( قلم 22 ) پگاه برويد فَأَغْرَقْناهُمْ ( انبياء 77 ) ( پس ) غرقه كرديم ايشان را أَغْرَقْناهُمْ ( فرقان 37 ) به آب فرو برديم ايشان را اغْضُضْ ( لقمان 19 ) پست كن أَغْطَشَ ( نازعات 29 ) تاريك كرد أَغْفَلْنا ( كهف 28 ) ناآگاه كرديم الْأَغْلالُ * ( رعد 5 ؛ مؤمن 71 ) گردن بندها لَأَغْلِبَنَّ ( مجادله 21 ) ( هراينه ) به آيم اغْلُظْ ( توبه 73 ) درشتى كن اغْلُظْ ( تحريم 9 ) درشت باش فَما أَغْنَتْ ( هود 101 ) ( پس ) بىنياز نكرد ما أَغْنى ( اعراف 48 ) سود نداشت فَأَغْنى ( ضحى 8 ) ( پس ) بىنياز كرد ما أَغْنى ( لهب 2 ) بىنياز نكرد ما أُغْنِي ( يوسف 67 ) بىنياز نكنم لَأُغْوِيَنَّهُمْ ( ص 82 ) ( هراينه ) بىراه كنم ايشان را أُفٍّ ( اسراء 23 ) اف تف أَفاءَ * ( احزاب 50 ؛ حشر 7 ) غنيمت داد فَافْتَحْ ( شعراء 118 ) ( پس ) حكم كن لَافْتَدَتْ ( يونس 54 ) ( هراينه ) خويشتن بازخريدى افْتِراءً * ( انعام 138 ، 140 ) بافتن افْتَرى * ( آل عمران 94 ؛ نساء 48 ؛ انعام 21 ؛ يونس 17 ) فرا بافت افْتَرى ( عنكبوت 68 ) فرابافد افْتَراهُ ( يونس 38 ) از خود فراساخت آن را افْتَراهُ * ( هود 13 ؛ سجده 3 ) فرابافت آن را افْتَرَيْنا ( اعراف 89 ) ساختيم بِالْأُفُقِ ( نجم 7 ) ( در ) كناره بِالْأُفُقِ ( كوّرت ( 23 ) ( به ) كناره أُفِكَ ( ذاريات 9 ) گردانيده شد أَفْلَحَ ( طه 64 ) كام يافت أُفَوِّضُ ( مؤمن 44 ) همىبازگذارم إِقامَتِكُمْ ( نحل 80 ) باشيدن خويش فَأَقامَهُ ( كهف 77 ) ( پس ) راست كرد آن را فَأَقْبَرَهُ ( عبس 21 ) ( پس ) در گور كردش أَقْبَلَ ( صافات 27 ) روى فرا كرد و پيش آيد أَقْبَلَ ( طور 25 ) در ايستاد و روى آورد فَأَقْبَلَتِ ( ذاريات 29 ) ( پس ) پيش آمد اقْتَتَلُوا ( حجرات 9 ) به هم كارزار كنند فَلَا اقْتَحَمَ ( بلد 11 ) باز پس نكرد اقْتَدِهْ ( انعام 90 ) پىبر لَأَقْتُلَنَّكَ ( مائده 27 ) ( هراينه ) كشمت أَقْرَرْتُمْ ( بقره 84 ) خستو آمديد أَقْرَضْتُمُ ( مائده 12 ) وام دهيد أَقْسَطُ ( احزاب 5 ) به‌دادتر أَقْسِطُوا ( حجرات 9 ) داد كنيد فَلا أُقْسِمُ ( كوّرت 15 ) سوگند ياد مىكنم ( م : سود ياد مىكنم ) اقْصِدْ ( لقمان 19 ) ميانه نگاه‌دار و نرمى كن أَقْلامَهُمْ ( آل عمران 44 ) خامه‌هاى خويش أَقْلِعِي ( هود 44 ) باز ايست فَأَقَمْتَ ( نساء 102 ) ( پس ) برپا دارى أَقْنى ( نجم 48 ) دست مايه داد أَقْوَمُ ( مزمل 6 ) درستر است