القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٥٢

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

الْأَزْواجَ ( يس 36 ) گونه‌ها أَزْواجاً ( نبأ 8 ) گروه گروه أُسارى ( بقره 85 ) بنديان أَساوِرَ * ( كهف 31 ؛ حج 23 ؛ دهر 21 ) دست برنجنها أَساوِرَ ( ملائكه 33 ) دست‌ورنجنها الْأَسْبابُ ( بقره 166 ) پيوستگيها أَسْباطاً ( اعراف 160 ) نبيره‌گان أَسْبَغَ ( لقمان 20 ) تمام كرد اسْتَأْجِرْهُ ( قصص 26 ) به مزدگير او را اسْتِبْدالَ ( نساء 20 ) گرفتن إِسْتَبْرَقٍ * ( كهف 31 ؛ دخان 53 ) ديباى سطبر اسْتَبَقَا ( يوسف 25 ) پيشى گرفتند فَاسْتَبَقُوا ( يس 66 ) ( پس ) پيش دستى كردند اسْتَحَبُّوا ( توبه 23 ) برگزينند اسْتَحَقَّا ( مائده 107 ) سزاوار شدند اسْتَحْوَذَ ( مجادله 19 ) دست يافت اسْتِحْياءٍ ( قصص 25 ) شرمگين فَاسْتَخَفَّ ( زخرف 54 ) ( پس ) سبكسار يافت أَسْتَخْلِصْهُ ( يوسف 54 ) ويژه گيرم او را اسْتَخْلَفَ ( نور 55 ) از پى درآورد اسْتَزَلَّهُمُ ( آل عمران 155 ) بلغزانيد ايشان را اسْتُضْعِفُوا ( اعراف 75 ) خوار داشتى كرده شدند اسْتُضْعِفُوا ( سبأ 31 ) سست كرده شده بودند اسْتَطْعَما ( كهف 77 ) خوردنى طلبيدند اسْتَعْجَلْتُمْ ( احقاف 24 ) فراخواستيد به شتاب فَاسْتَعِذْ * ( اعراف 200 ؛ مؤمن 56 ؛ فصلت 36 ) ( پس ) پناه خواه فَاسْتَعْصَمَ ( يوسف 32 ) ( پس ) خويشتن نگاه داشت اسْتَعْلى ( طه 64 ) زبردست شد فَاسْتَغْفَرُوا ( نساء 64 ) ( پس ) آمرزش خواستندى فَاسْتَغْلَظَ ( فتح 29 ) ( پس ) استوار شد اسْتَغْنَى ( تغابن 6 ) بىنياز . . .

اسْتَغْنى ( ليل 8 ) بىنياز شد اسْتَفْتَحُوا ( ابراهيم 15 ) يارى خواستند اسْتَفْزِزْ ( اسراء 64 ) بلغزان فَمَا اسْتَقامُوا ( توبه 7 ) ( پس تا ) راست باشند اسْتَقامُوا ( فصلت 30 ) راست باستاند اسْتَقَرَّ ( اعراف 143 ) آرام گيرد فَاسْتَقِمْ ( هود 112 ) ( پس ) راست بايست مَا اسْتَكانُوا ( آل عمران 146 ) فروتنى نكردند اسْتَكْبَرَ ( بقره 34 ) گردن كشى كرد اسْتَكْبَرَ ( قصص 39 ) بزرگ منشى كرد اسْتَكْبَرْتَ ( زمر 59 ) گردن كشى كردى اسْتَكْبَرْتُمْ * ( بقره 87 ؛ احقاف 10 ) بزرگ منشى كنيد فَاسْتَكْبَرْتُمْ ( جاثيه 31 ) ( پس ) گردن كشى كرديد اسْتَكْبَرُوا * ( اعراف 36 ؛ مؤمنون 46 ؛ فرقان 21 ) بزرگ منشى كردند اسْتَكْبَرُوا * ( اعراف 40 ؛ سبأ 31 ) گردن كشى كردند فَاسْتَكْبَرُوا ( عنكبوت 39 ) ( پس ) بزرگ منشى كردند لَاسْتَكْثَرْتُ ( اعراف 188 ) ( هراينه ) بسيار كردمى اسْتَكْثَرْتُمْ ( انعام 128 ) بسيارى كرديد اسْتَمْتَعَ ( انعام 128 ) برخوردارى گرفت اسْتَمِعْ ( ق 41 ) گوش فرادار و ساختگى مكن فَاسْتَمِعُوا ( اعراف 204 ) ( پس ) فراشنويد فَاسْتَمِعُوا ( حج 73 ) ( پس ) گوش فرا داريد اسْتُهْزِئَ ( رعد 32 ) فسوس كرده شد اسْتَهْزِؤُا ( توبه 64 ) فسوس مىداريد اسْتَهْوَتْهُ ( انعام 71 ) ببرد او را اسْتَوْقَدَ ( بقره 17 ) برافروخت اسْتَوى ( بقره 29 ) آهنگ كرد اسْتَوى ( طه 5 ) استيلا كرد اسْتَوى ( قصص 14 ) راست گشت اسْتَوى * ( اعراف 54 ؛ يونس 3 ؛ رعد 2 ؛ فرقان 59 ) قصد كرد اسْتَيْأَسُوا ( يوسف 80 ) نوميد شدند اسْتَيْسَرَ ( بقره 196 ) آسان شد اسْتَيْقَنَتْها ( نمل 14 ) بىگمان دانست آن را بِالْأَسْحارِ ( آل عمران 17 ) ( به ) آخرهاى شب فَأَسْرِ ( دخان 23 ) ( پس ) به شب ببر إِسْرافاً ( نساء 6 ) گزاف كارى إِسْرافَنا ( آل عمران 147 ) گزاف‌كارى ما أُسَرِّحْكُنَّ ( احزاب 28 ) يله كنم شما را أَسْرَفَ ( طه 127 ) از اندازه گذشت أَسْرَفُوا ( زمر 53 ) گزاف كردند الْأَسْرى ( انفال 70 ) بنديان الْأَسْفَلِينَ ( صافات 98 ) فروتنان ( يا ) أَسَفى ( يوسف 84 ) ( وا ) سخت اندوها ارمانا فَأَسْقَيْناكُمُوهُ ( حجر 22 ) ( پس ) آشاميدنى ساختيم شما را آن را أَسْكَنْتُ ( ابراهيم 37 ) آرام دادم أَسْكِنُوهُنَّ ( طلاق 6 ) جاى باشش دهيد ايشان را الْإِسْلامِ ( آل عمران 85 ) كيش مسلمانى إِسْلامَكُمْ ( حجرات 17 ) گردن نهادن خويش أَسْلِحَتَهُمْ ( نساء 102 ) سازهاى خويش فَاسْلُكِي ( نحل 69 ) ( پس ) بسپرى أَسْلَمَ * ( آل عمران 83 ؛ انعام 14 ) گردن نهاد