القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٥١

فهرست لغات و اصطلاحات عربى - فارسى

أَحْوى ( اعلى 5 ) سياه أُخالِفَكُمْ ( هود 88 ) ( با شما ) نازسازى كنم أَخْبارَها ( زلزال 4 ) آگاهيهاى خويش أَخْبَتُوا ( هود 23 ) فروتنى كردند اخْتِلافِ * ( بقره 164 ؛ يونس 6 ؛ جاثيه 5 ) آمد شد اخْتِلافِ * ( آل عمران 190 ؛ مؤمنون 80 ) شد آمد اخْتِلافُ ( روم 22 ) دگرگونى اخْتِلافاً ( نساء 82 ) ناهموارى اخْتِلاقٌ ( ص 7 ) فرابافته اخْتَلَطَ ( انعام 146 ) آميخته شد مَا اخْتَلَفَ ( آل عمران 19 ) ( نه ) ناسازى كردند فَاخْتُلِفَ ( هود 110 ) ( پس ) ناسازى كرده شد فَاخْتَلَفَ ( مريم 37 ) با هم نساخت فَاخْتُلِفَ ( فصلت 45 ) ( پس ) اختلاف كرده شد و ناسازى فَاخْتَلَفَ ( زخرف 65 ) ( پس ) خلاف كرد لَاخْتَلَفْتُمْ ( انفال 42 ) ( هراينه ) ناهموار گشتيدى اخْتَلَفْتُمْ ( شورى 10 ) اختلاف كرديد اخْتَلَفُوا * ( بقره 176 ، 213 ؛ نحل 64 ، 124 ) ناسازى كردند اخْتَلَفُوا ( آل عمران 105 ) نازسازگارى كردند اخْتَلَفُوا ( نساء 157 ) ناهموارى كردند فَاخْتَلَفُوا ( يونس 19 ) ( پس ) نساختند اخْتَلَفُوا * ( نحل 64 ، 124 ) ناسازى كردند فَمَا اخْتَلَفُوا ( يونس 93 ) ( پس ) نكردند ناسازى الْأُخْدُودِ ( بروج 4 ) شكاف زمين أُخِذَ ( انفال 70 ) ستانده شد إِخْراجاً ( نوح 18 ) بيرون آوردنى أَخَّرْتَنِ ( اسراء 62 ) زمان دهى مرا لَوْ لا أَخَّرْتَنا ( نساء 77 ) ( چرا ) پس نداشتى لَوْ لا أَخَّرْتَنِي ( منافقون 10 ) ( چرا ) پس نينداختى مرا أَخَّرْنا ( هود 8 ) باز پس داريم أَخِّرْنا ( ابراهيم 44 ) پس دار ما را اخْفِضْ ( شعراء 215 ) پست كن أَخْفَيْتُمْ ( ممتحنه 1 ) پوشيديد أَخْلَدَ ( اعراف 176 ) چسبيد أَخْلَدَهُ ( همزه 3 ) جاويد كند او را أَخْلَصْناهُمْ ( ص 46 ) ويژه كرديم ايشان را أَخْلَصُوا ( نساء 146 ) ويژه كردند فَأَخْلَفْتُكُمْ ( ابراهيم 22 ) ( پس ) خلاف وعده كردم شما را أَخْلُقُ ( آل عمران 49 ) اندازه كنم الْأَخْيارِ ( ص 47 ) بهتران الْأَخْيارِ ( ص 48 ) بهينان إِدًّا ( مريم 89 ) بزرگ و ناشايست فَادَّارَأْتُمْ ( بقره 72 ) ( پس ) نساختند با يكديگر ادَّارَكُوا ( اعراف 38 ) فراهم رسند إِدْبارَ ( طور 49 ) پسها أَدْخِلْ ( نمل 12 ) درآر أَدْخَلْناهُمْ ( انبياء 86 ) درآورديم ايشان را لا أَدْراكُمْ ( يونس 16 ) ( نه ) دانا كردى شما را ادْفَعْ ( فصلت 34 ) بازدار فَادْفَعُوا ( نساء 6 ) ( پس ) دهيد أَذاعُوا ( نساء 83 ) آشكارا كنند اذْكُرْنِي ( يوسف 42 ) صفت كن مرا أَذِنَ ( نبأ 38 ) دستورى داد أُذُنٌ ( توبه 61 ) گوش فَبِإِذْنِ ( آل عمران 166 ) ( پس به ) دستورى بِإِذْنِهِ ( مائده 16 ) ( به ) دستورى خويش إِذْنِهِ ( يونس 3 ) دستورى او أَراذِلُنا ( هود 27 ) فرومايگان ما أَرْباباً ( توبه 31 ) خدايگان ارْتابَتْ ( توبه 45 ) گمان شد ارْتَبْتُمْ ( مائده 106 ) به گمان باشيد ارْتَبْتُمْ ( حديد 14 ) به گمان شديد فَارْتَدَّ ( يوسف 96 ) ( پس ) گرديد فَارْتَقِبْهُمْ ( قمر 27 ) ( پس ) چشم مىدار ارْتَقِبُوا ( هود 93 ) چشم داريد أَرْجائِها ( حاقه 17 ) كناره‌هاى آن أَرْجِعُ ( يوسف 46 ) باز روم أَرْجِهْ ( اعراف 111 ) بازدار أَرْجِهْ ( شعراء 36 ) واپس‌دار او را أَرْحامُ ( انعام 143 ) ، الْأَرْحامُ ( رعد 8 ) زهدانها أَرْحامَكُمْ ( محمد 22 ) خويشيهاى خويش أَرْذَلِ الْعُمُرِ ( حج 5 ) پيرى و خرفى الْأَرْذَلُونَ ( شعراء 111 ) فرومايگان ، خسيس‌ترين مردم چون جولاهگان أَرْساها ( نازعات 32 ) بيخ‌آور كرد آن را إِرْصاداً ( توبه 107 ) چشم داشتن فَارْغَبْ ( انشراح 8 ) ( پس ) خواهان شو أَرْكَسَهُمْ ( نساء 88 ) نگون‌سار كرد ايشان را أُرْكِسُوا ( نساء 91 ) نگوسار كرده شوند أَزًّا ( مريم 83 ) برآغاليدن ازْدُجِرَ ( قمر 9 ) بازداشته شد أَزْرِي ( طه 31 ) پشت من الْأَزْلامُ ( مائده 90 ) چوبهاى قمار