القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٢٨

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

شگفت فَرِيًّا ( مريم 27 ) شگفت مىنمايى تو تَعْجَبِينَ ( هود 73 ) شگفتى عَجَباً ( يونس 2 ) شمار الدِّينُ ( توبه 36 ) شمار ايشان حِسابُهُمْ ( شعراء 113 ) شمار ( به - ) بِالدِّينِ ( تين 7 ) شماردگان مَعْدُوداتٍ ( بقره 203 ) شمارده مَعْدُودَةً ( بقره 80 ) شمارده مَعْدُوداتٍ ( بقره 184 ) شمار كنندگان الْحاسِبِينَ ( انعام 62 ) شمار كنندگان حاسِبِينَ ( انبياء 47 ) شمار كننده حَسِيباً * ( نساء 6 ، 86 ) شمارگر حَسِيباً ( اسراء 14 ) شمار و پاداشت الدِّينِ ( واقعه 56 ) شمرد آن را أَحْصاهُ ( مجادله 6 ) شمردگان مَعْدُوداتٍ ( آل عمران 24 ) شمرديمش أَحْصَيْناهُ ( نبأ 29 ) شناخت او قَدْرِهِ ( زمر 67 ) شناخته بِالْمَعْرُوفِ * ( آل عمران 104 ، 110 ) شناخته شده مَعْرُوفَةٌ ( نور 53 ) شناسا گردانيد آن را عَرَّفَها ( محمد 6 ) شناو كردن سَبْحاً ( نازعات 3 ) شناو كنندگان السَّابِحاتِ ( نازعات 3 ) شناه مىكنند يَسْبَحُونَ ( انبياء 33 ) شنبه نكردند لا يَسْبِتُونَ ( اعراف 163 ) شنوانده سَمِيعُ ( آل عمران 38 ) شنويدن السَّمْعَ ( هود 20 ) شنويد سَمِعَ * ( آل عمران 181 ؛ مجادله 1 ) شنويد سَمِعْتُمْ ( نساء 140 ) شنويديم سَمِعْنا * ( بقره 285 ؛ نساء 46 ؛ جن 13 ) شور فِتْنَةً ( حج 53 ) شورش نَزْغٌ ( اعراف 200 ) شورش افكند نَزَغَ ( يوسف 100 ) شور و آشوب الْفِتْنَةَ ( توبه 48 ) شوره‌گزى أَثْلٍ ( سبأ 16 ) شورى ، آزمونى ( آشوبى و - ) فِتْنَةٌ ( نور 63 ) شوريده‌ها أَضْغاثُ ( يوسف 44 ) شوشستى ، شخوليدنى مُكاءً ( انفال 35 ) شوم نَحْسٍ ( قمر 19 ) شومان و بدبختان نَحِساتٍ ( فصلت 16 ) شونده ، رونده مُهاجِرٌ ( عنكبوت 26 ) شوهرداران الْمُحْصَناتُ ( نساء 24 ) شوى ديدگان ثَيِّباتٍ ( تحريم 5 ) شير قَسْوَرَةٍ ( مدثر 51 ) صافى كشيده سُلالَةٍ ( مؤمنون 12 ) صفت كرده شد ضُرِبَ ( زخرف 57 ) صفت كن مرا اذْكُرْنِي ( يوسف 42 ) صواب كارى الرَّشادِ ( مؤمن 29 ) صورت ( آفرينش و - ) خَلْقٍ ( سبأ 7 ) طاق الْوَتْرِ ( فجر 3 ) طريق ، معنى لَحْنِ ( محمد 30 ) طلب بسيارى همىكنى تَسْتَكْثِرُ ( مدثر 6 ) ظهار همىكنند يُظاهِرُونَ ( مجادله 3 ) عاجز يابندگان بِمُعْجِزِينَ * ( زمر 51 ؛ شورى 31 ) عاجز يابنده بِمُعْجِزٍ ( احقاف 32 ) عبادت كنندگان آن ناسِكُوهُ ( حج 67 ) عبادتگاه ، جاى پرستيدن مَنْسَكاً ( حج 34 ) عبرت و پند آيَةً ( فرقان 37 ) عذاب كنندگان مُعَذِّبِينَ ( اسراء 15 ) عذاب كنندگان آن مُعَذِّبُوها ( اسراء 58 ) عذاب كنندهء ايشان مُعَذِّبَهُمْ ( انفال 33 ) عربان بيابان الْأَعْرابِ ( احزاب 20 ) عرضه كرديم عَرَضْنَا ( احزاب 72 ) عزّ و بزرگى الْعِزَّةَ ( ملائكه 10 ) عقوبت وَبالَ ( مائده 95 ) عكازهء خويش عَصاهُ ( اعراف 107 ) عكازهء خويش عَصاكَ ( قصص 31 ) علت بد سُوءٍ ( طه 22 ) عليون عِلِّيُّونَ ( مطففين 19 ) عليين عِلِّيِّينَ ( مطففين 18 ) عيب مكنيد لا تَلْمِزُوا ( حجرات 11 ) عيب نكنى ( كينه نكشى - ) ما تَنْقِمُ ( اعراف 126 ) عيب همىكنند يَلْمِزُونَ ( توبه 79 ) غالب گرداند آن را ( تا آشكار كند - ) لِيُظْهِرَهُ ( توبه 33 ) غالب گرداند او را ( تا - ) لِيُظْهِرَهُ ( صف 9 ) غالب گرداند اين را ( تا - ) لِيُظْهِرَهُ ( فتح 28 ) غايت شادمانى ( از جهت ) مَرَحاً ( لقمان 18 ) غرقه كردنيان مُغْرَقُونَ ( مؤمنون 27 ) غرقه كرده شدگان مُغْرَقُونَ ( دخان 24 ) غرقه كرديم ايشان را ( پس - ) فَأَغْرَقْناهُمْ ( انبياء 77 )