القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٢٦

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

سزا الْحَقَّ ( انعام 57 ) سزا ( به - ) بِالْحَقِّ ( انعام 151 ) سزا شد حَقَّ ( اعراف 30 ) سزاگشت ( پس - ) فَحَقَّ ( صافات 31 ) سزاوار الْحَقِّ ( انعام 62 ) سزاوار أَهْلُ ( مدثر 56 ) سزاوار آن أَهْلَها ( فتح 26 ) سزاوار شد باءَ ( انفال 16 ) سزاوار شدند باؤُ ( آل عمران 112 ) سزاوار شدند اسْتَحَقَّا ( مائده 107 ) سزاوار نكوهش مُلِيمٌ ( صافات 142 ) سزا و بهرهء او حَقَّهُ ( اسراء 26 ) سزا و درست ( به - ) بِالْحَقِّ ( بقره 119 ) سست ضَعِيفاً * ( نساء 28 ؛ هود 91 ) سست و از هم شده و گردى ببوده واهِيَةٌ ( حاقه 16 ) سستا ضَعُفَ ( حج 73 ) سستان ضِعافاً ( نساء 9 ) سستان الضُّعَفاءُ ( ابراهيم 21 ) سستان ، بيچارگان الضُّعَفاءِ ( توبه 91 ) سستان ، فرومايگان الضُّعَفاءُ ( مؤمن 47 ) سست‌تر أَضْعَفُ ( مريم 75 ) سست داشته‌شدگان و زبونان مُسْتَضْعَفِينَ ( نساء 97 ) سست داشته‌شدگان الْمُسْتَضْعَفِينَ ( نساء 98 ) سست شد وَهَنَ ( مريم 4 ) سست كرده شده بودند اسْتُضْعِفُوا ( سبأ 31 ) سست كرديد ايشان را أَثْخَنْتُمُوهُمْ ( محمد 4 ) سست كننده مُوهِنُ ( انفال 18 ) سست گرفته‌شدگان الْمُسْتَضْعَفِينَ ( نساء 75 ) سست گرفته مىشدند يُسْتَضْعَفُونَ ( اعراف 137 ) سست و خوار مىداشت يَسْتَضْعِفُ ( قصص 4 ) سستى فَتْرَةٍ ( مائده 19 ) سستى ضَعْفاً ( انفال 66 ) سست يابندگان بِمُعْجِزِينَ ( انعام 134 ) سستى كردم فَرَّطْتُ ( زمر 56 ) سستى كرديد فَرَّطْتُمْ ( يوسف 80 ) سستى كرديم فَرَّطْنا ( انعام 31 ) سستى مكنيد لا تَهِنُوا ( نساء 104 ) سستى مكنيد لا تَنِيا ( طه 42 ) سستى مكنيد ( پس - ) فَلا تَهِنُوا ( محمد 35 ) سستى نكرديم ما فَرَّطْنا ( انعام 38 ) سستى نمىكنند لا يُفَرِّطُونَ ( انعام 61 ) سفهء پوست خرما قِطْمِيرٍ ( ملائكه 13 ) سفهء خرما النَّوى ( انعام 95 ) سگالش بد كَيْدَ ( نساء 76 ) سگالش بد ايشان كَيْدُهُمْ ( آل عمران 120 ) سگالش بد ايشان كَيْدَهُنَّ ( يوسف 34 ) سگالش بد ايشان كَيْدَهُمْ ( فيل 2 ) سگالش بد كرده شدگان الْمَكِيدُونَ ( طور 42 ) سگالش بد همىكردند يَمْكُرُ ( انفال 30 ) سگالش بد كنند ( تا - ) لِيَمْكُرُوا ( انعام 123 ) سگالش خويش ( سازش و - ) كَيْدَكُمْ ( طه 64 ) سگالش كنم ، حيلتى سازم در هلاك ايشان ( هراينه - ) لَأَكِيدَنَّ ( انبياء 57 ) سگالش من كَيْدِي ( قلم 45 ) سگاليدن كَيْداً ( يوسف 5 ) سگ‌داران مُكَلِّبِينَ ( مائده 4 ) سلامت سَلاماً ( انبياء 69 ) سلامتى ( به - ) بِسَلامٍ ( هود 48 ) سمانا السَّلْوى ( طه 80 ) سمانى ( ورتيج - ) السَّلْوى ( اعراف 160 ) سنب سَرَباً ( كهف 61 ) سنجند ايشان را وَزَنُوهُمْ ( مطففين 3 ) سنجيدن الْوَزْنُ ( اعراف 8 ) سنجيده مَوْزُونٍ ( حجر 19 ) سند زَنِيمٍ ( قلم 13 ) سنگ باران حاصِباً * ( اسراء 68 ؛ عنكبوت 40 ؛ ملك 17 ) سنگ باران ، باران سنگ‌ريزه حاصِباً ( قمر 34 ) سنگسار كرده شدگان ، كشتگان به سنگ الْمَرْجُومِينَ ( شعراء 116 ) سنگسار كنيد مرا تَرْجُمُونِ ( دخان 20 ) سنگ سخت صَخْرَةٍ ( لقمان 16 ) سنگ گل سِجِّيلٍ * ( هود 82 ؛ حجر 74 ) سنگ‌هاى كبريت الْحِجارَةُ ( بقره 24 ) سوختن ( به - ) صِلِيًّا ( مريم 70 ) سوختن خويش فِتْنَتَكُمْ ( ذاريات 14 ) سوختند فَتَنُوا ( بروج 10 ) سوخته مىشوند يُفْتَنُونَ ( ذاريات 13 ) سودمندى نَفْعاً ( فتح 11 ) سودمنديها مَنافِعَ ( حج 28 ) سود نداشت ما أَغْنى ( اعراف 48 ) سوده كرده مُمَرَّدٌ ( نمل 44 ) سوزان الْحَرِيقِ ( انفال 50 ) سوزانيده شوند يُسْجَرُونَ ( مؤمن 72 ) سوس ، ملخ پياده الْقُمَّلَ ( اعراف 133 )