القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٢٥

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

ستمبه مارِدٍ ( صافات 7 ) ستم جويى بَغْياً ( يونس 90 ) ستمكار و بيداد الظَّالِمُ ( فرقان 27 ) ستمكارى خويش ظُلْمِهِ ( مائده 39 ) ستم كرده نشوند لا يُظْلَمُونَ ( نساء 49 ) ستم‌گر بر خود ظَلُوماً ( احزاب 72 ) ستنبه مَرِيدٍ ( حج 3 ) ستهيدند لَجُّوا ( ملك 21 ) ستيزه‌كار عَنِيدٍ ( هود 59 ) ستيزه كردندى ( هراينه - ) لَلَجُّوا ( مؤمنون 75 ) ستيهنده عَنِيدٍ ( ابراهيم 15 ) ستيهنده ، گردن‌كش عَنِيداً ( مدثر 16 ) ستيهيدن إِلْحافاً ( بقره 273 ) سجده‌كنان ساجِدِينَ ( اعراف 120 ) سجده‌كنان سُجَّداً * ( اسراء 107 ؛ مريم 58 ) سجّين سِجِّينٌ ( مطففين 8 ) سخت عَصِيبٌ ( هود 77 ) سخت‌آواز صَرْصَرٍ ( حاقه 6 ) سختان ، خشكان شِدادٌ ( يوسف 48 ) سختانى شِدادٌ ( تحريم 6 ) سخت بگيرد يَبْطِشَ ( قصص 19 ) سخت بنيرو ( محكم كردند - ) أَبْرَمُوا ( زخرف 79 ) سخت به نيروكنندگان مُبْرِمُونَ ( زخرف 79 ) سخت ( درشت يعنى - ) غَلِيظٍ ( هود 58 ) سخت ( دشوار - ) عَزِيزٌ ( توبه 128 ) سخت‌دل عُتُلٍّ ( قلم 13 ) سختر أَشَدُّ ( نازعات 27 ) سخت رمندگان مُسْتَنْفِرَةٌ ( مدثر 50 ) سخت سرد صَرْصَراً ( قمر 19 ) سخت سوزان آنٍ ( رحمن 44 ) سخت سياهان غَرابِيبُ ( ملائكه 27 ) سخت شادى همىكرديد تَمْرَحُونَ ( مؤمن 75 ) سخت شگفت عُجابٌ ( ص 5 ) سخت شونده الْقاسِيَةِ ( حج 53 ) سخت شونده را ( مر - ) لِلْقاسِيَةِ ( زمر 22 ) سخت گرفتن بَطْشاً ( ق 36 ) سخت گيرم ، دشوارى كنم أَشُقَّ ( قصص 27 ) سخت و تند صَعَداً ( جن 17 ) سخت وزنده عاصِفَةً ( انبياء 81 ) سختى كَرْبٍ ( انعام 64 ) سختى رسيده الْبائِسَ ( حج 28 ) سختى و دشوارى ( به - ) نَكِداً ( اعراف 58 ) سختيها غَمَراتِ ( انعام 93 ) سخنا كَلِمَةً ( كهف 5 ) سخن استوار ( به - ) بِالْحِكْمَةِ ( نحل 125 ) سخن‌چين ( به - ) بِنَمِيمٍ ( قلم 11 ) سخن درست حِكْمَةٍ ( آل عمران 81 ) سخن دورى شَطَطاً ( جن 4 ) سخن روشن خود بُرْهانَكُمْ ( بقره 111 ) سخن كرده شدى كُلِّمَ ( رعد 31 ) سخن كند يَنْطِقُ ( جاثيه 29 ) سخن كند تُحَدِّثُ ( زلزال 4 ) سخن گفتن الْخِصامِ ( زخرف 18 ) سخن گويد روبارو ايشان را خاطَبَهُمُ ( فرقان 63 ) سخن موزون الشِّعْرَ ( يس 69 ) سخن مىگرداند با او يُحاوِرُهُ ( كهف 34 ) سخن هويدا كند يُبِينُ ( زخرف 52 ) سراپردهء آن سُرادِقُها ( كهف 29 ) سر انجام أَمَداً ( كهف 12 ) سر انجام عُقْباً ( كهف 44 ) سر انجام كردن ( به - ) بِتَأْوِيلِ ( يوسف 44 ) سر انجام نيك الْعاقِبَةُ ( قصص 83 ) سر انگشت بَنانٍ ( انفال 12 ) سران و مهينان الْمَلَأُ ( هود 27 ) سران و مهينان ( م : پسران ) الْمَلَأُ ( اعراف 60 ) سراى باشيدن دارَ الْمُقامَةِ ( ملائكه 35 ) سر باز زند تَأْبى ( توبه 8 ) سرباز همىزنند يَجْمَحُونَ ( توبه 57 ) سرخان حُمْرٌ ( ملائكه 27 ) سرخى اوّل شب ( به - ) بِالشَّفَقِ ( انشقاق 16 ) سر در هوا ماندگان مُقْمَحُونَ ( يس 8 ) سر راه ( هراينه به - ) لَبِالْمِرْصادِ ( فجر 14 ) سر راهى ( بالايى - ) رِيعٍ ( شعراء 128 ) سرزنش لَوْمَةَ ( مائده 54 ) سرزنش تَثْرِيبَ ( يوسف 92 ) سرزنش زده‌شدگان مَلُومِينَ ( معارج 30 ) سرزنش همىكنند يَتَلاوَمُونَ ( قلم 30 ) سرزننده لائِمٍ ( مائده 54 ) سر فرودآرندگان سُجَّداً ( نساء 154 ) سر فروداشتگان سُجَّداً ( بقره 58 ) سرگردان مىگردند يَعْمَهُونَ ( انعام 110 ) سرگشته مىشوند يَعْمَهُونَ ( بقره 15 ) سرگشته مىگردند يَتِيهُونَ ( مائده 26 ) سرگشته همىگردند يَعْمَهُونَ ( اعراف 186 ) سرگشته همىگردند يَهِيمُونَ ( شعراء 225 ) سرگين شكنبه فَرْثٍ ( نحل 66 )