القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦١٨

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

دروغ‌گوى داشتن كِذَّاباً ( نبأ 28 ) دروغ مىگويند يَخْرُصُونَ ( زخرف 20 ) دروغ نداريمى لا نُكَذِّبَ ( انعام 27 ) درويدن الْحَصِيدِ ( ق 9 ) درويده حَصِيدٌ ( هود 100 ) درويده گويى به شمشير انجيده حَصِيداً ( يونس 24 ) درويشى إِمْلاقٍ * ( انعام 151 ؛ اسراء 31 ) درويشى ، تنگى و بىبرگى عَيْلَةً ( توبه 28 ) درهم گشاد مَرَجَ ( رحمن 19 ) درهم نشاند ترا رَكَّبَكَ ( انفطار 8 ) دريابانيديم آن قضيه را ( پس - ) فَفَهَّمْناها ( انبياء 79 ) دريابد او را يُدْرِكْهُ ( نساء 100 ) دزدد يَغُلَّ ( آل عمران 161 ) دست سُلْطاناً ( اسراء 33 ) دستادست شَهِيداً ( نساء 72 ) دست بازدارندگان بِتارِكِي ( هود 53 ) دست بدارندگان ( هراينه - ) لَتارِكُوا ( صافات 36 ) دست بدارنده ( گذارنده - ) تارِكٌ ( هود 12 ) دست برد سُلْطانٌ ( حجر 42 ) دست برنجنها أَساوِرَ * ( كهف 31 ؛ حج 23 ؛ دهر 21 ) دست به دست دادهء دُولَةً ( حشر 7 ) دست به هم زدن و بانگ تَصْدِيَةً ( انفال 35 ) دست رس خويش ( توانايى و - ) وُجْدِكُمْ ( طلاق 6 ) دست رس داد ، فيروزى داد شما را أَظْفَرَكُمْ ( فتح 24 ) دست كشيد امْسَحُوا ( مائده 6 ) دستگاه داديم مَكَّنَّا ( يوسف 21 ) دست مايه داد أَقْنى ( نجم 48 ) دست‌ورنجنها أَساوِرَ ( ملائكه 33 ) دست‌ورنجنها أَسْوِرَةٌ ( زخرف 53 ) دستور و هم پشت وَزِيراً ( طه 29 ) دستور ، يارى وَزِيراً ( فرقان 35 ) دستورى او إِذْنِهِ ( يونس 3 ) دستورى ( پس به - ) فَبِإِذْنِ ( آل عمران 166 ) دستورى خويش ( به - ) بِإِذْنِهِ ( مائده 16 ) دستورى داد أَذِنَ ( نبأ 38 ) دستورى دهد يَشاءَ ( يوسف 76 ) دست و غلبه سُلْطانٌ ( اسراء 65 ) دست و قوّت سُلْطاناً ( اسراء 80 ) دست و نيروى او سُلْطانُهُ ( نحل 100 ) دستهء ضِغْثاً ( ص 44 ) دست يابند يَظْهَرُوا ( توبه 8 ) دست يابندگان ظاهِرِينَ ( صف 14 ) دست يافت سُلْطاناً ( نساء 91 ) دست يافت اسْتَحْوَذَ ( مجادله 19 ) دست يافته شده و درمانده مَغْلُوبٌ ( قمر 10 ) دست يافته شوند ايشان يُغْلَبُونَ ( انفال 36 ) دست يافته شويد ( زود - ) سَتُغْلَبُونَ ( آل عمران 12 ) دستى سُلْطانٍ ( صافات 30 ) دستى و نيرويى سُلْطانٌ ( نحل 99 ) دشمن ضِدًّا ( مريم 82 ) دشمناگى الْبَغْضاءُ ( آل عمران 118 ) دشمن‌دار تو شانِئَكَ ( كوثر 3 ) دشمن‌دارندگان الْقالِينَ ( شعراء 168 ) دشمن نداشت ما قَلى ( ضحى 3 ) دشمنى آشكارا الْعَداوَةَ ( مائده 14 ) دشمنى من شِقاقِي ( هود 89 ) دشمنى نهان الْبَغْضاءَ ( مائده 14 ) دشنام اندازند به زنا يَرْمُونَ ( نور 4 ) دشوار كُرْهٌ ( بقره 216 ) دشوار عَزِيزٌ ( توبه 128 ) دشوار بِعَزِيزٍ * ( ابراهيم 20 ؛ ملائكه 17 ) دشوار عَسِيراً ( فرقان 26 ) دشوار دارد كَرِهَ ( مؤمن 14 ) دشوار دارند كَرِهَ * ( انفال 8 ؛ يونس 82 ) دشواردارندگان ، ناخواهان كارِهِينَ ( اعراف 88 ) دشواردارندگان كارِهُونَ ( هود 28 ) دشواردارندگان ( هراينه - ) لَكارِهُونَ ( انفال 5 ) دشواردارندگان كارِهُونَ ( زخرف 78 ) دشوار داشتند كَرِهُوا * ( توبه 81 ؛ محمد 9 ) دشوار ديد تَكْرَهُوا ( بقره 216 ) دشوار گردانيد كَرَّهَ ( حجرات 7 ) دشوارى الْعُسْرَ * ( بقره 185 ؛ انشراح 5 ) دشوارى كَرْهاً * ( آل عمران 83 ؛ رعد 15 ) دشوارى ، تنگى الْعُسْرَةِ ( توبه 117 ) دشوارى عُسْراً ( كهف 73 ) دشوارى الْعَقَبَةَ ( بلد 11 ) دشوارى را لِلْعُسْرى ( ليل 10 ) دشوارى كنيد تَعاسَرْتُمْ ( طلاق 6 ) دعوى مىكردند تَزْعُمُونَ ( قصص 74 ) دگر كنند ، بگردانند يُبَدِّلُوا ( فتح 15 ) دگر كننده مُبَدِّلَ ( كهف 27 ) دگرگون مُخْتَلِفاً ( ملائكه 27 )