القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٦٠٢

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

بلغزانيد ايشان را اسْتَزَلَّهُمُ ( آل عمران 155 ) بلند آوازى ، آواز برداشتن الْجَهْرِ ( اعراف 205 ) بلندا تَعالَى ( نمل 63 ) بلندا تَبارَكَ ( رحمن 78 ) بلندان شامِخاتٍ ( مرسلات 27 ) بلندان ، برترى جويندگان عالِينَ ( مؤمنون 46 ) بلند بردارنده رافِعَةٌ ( واقعه 3 ) بلند برداشته مَرْفُوعَةٍ ( عبس 14 ) بلندتران الْعُلى * ( طه 4 ، 75 ) بلند شد و برتر ( پس - ) فَتَعالى ( مؤمنون 92 ) بلندقدر عَلِيٌّ ( شورى 51 ) بلند مگوييد لا تَجْهَرُوا ( حجرات 2 ) بلند مىكردند يَعْرِشُونَ ( اعراف 137 ) بلند ( هراينه - ) لَعَلِيٌّ ( زخرف 4 ) بلندى و برترى عُلُوًّا ( قصص 83 ) بماليد ( پس - ) فَامْسَحُوا ( مائده 6 ) بن أَصْلِ ( صافات 64 ) بندآب الْعَرِمِ ( سبأ 16 ) بند نه ، مهر نه اشْدُدْ ( يونس 88 ) بندهء خود ، شاگرد فَتاها ( يوسف 30 ) بنديان أُسارى ( بقره 85 ) بنديان الْأَسْرى ( انفال 70 ) بنفرين ايشان را الْعَنْهُمْ ( احزاب 68 ) بنگاريد شما را صَوَّرَكُمْ ( مؤمن 64 ) بنگاشت شما را صَوَّرَكُمْ ( تغابن 3 ) بنگاشتيم شما را صَوَّرْناكُمْ ( اعراف 11 ) بنگريم ( زودا كه - ) سَنَنْظُرُ ( نمل 27 ) بن و بيخ دابِرُ ( انعام 45 ) بنه‌گاهها قَبائِلَ ( حجرات 13 ) بنياد بِناءً ( بقره 22 ) بنيادها الْقَواعِدِ ( نحل 26 ) بنيرو پيوسته مُسْتَمِرٌّ ( قمر 2 ) بوبش ، شانه‌سر الْهُدْهُدَ ( نمل 20 ) بودنى قائِمَةً * ( كهف 36 ؛ فصلت 50 ) بوستان سبز كه از سبزى به سياهى زنند ( دو - ) مُدْهامَّتانِ ( رحمن 64 ) به آب آينده ( پيش رو خويش - ) وارِدَهُمْ ( يوسف 19 ) به آب فرو برديم ايشان را أَغْرَقْناهُمْ ( فرقان 37 ) به آب فرو برده شدنيان مُغْرَقُونَ ( هود 37 ) به آرام و فروتنى هَوْناً ( فرقان 63 ) به آمد غَلَبَتْ ( بقره 249 ) به آمدند غَلَبُوا ( كهف 21 ) به آيد يَغْلِبْ ( نساء 74 ) به آيم ( هراينه - ) لَأَغْلِبَنَّ ( مجادله 21 ) به آيندگان غالِبُونَ ( مائده 23 ) به آيندگان الْغالِبُونَ * ( مائده 56 ؛ صافات 173 ) به آيندگان الْغالِبِينَ * ( اعراف 113 ؛ صافات 116 ) به آيندگان ظاهِرِينَ ( مؤمن 29 ) به آيندگان و فره ، دست يابندگان ظاهِرِينَ ( صف 14 ) به آيند و دست يابند يَغْلِبُوا ( انفال 65 ) به آينده غالِبَ * ( آل عمران 160 ؛ انفال 48 ) به آييد تَغْلِبُونَ ( فصلت 26 ) به انبوهى ( آشكارا و - ) شُرَّعاً ( اعراف 163 ) بهانهء حُجَّةٌ * ( بقره 150 ؛ نساء 165 ) بهانهء عُرْضَةً ( بقره 224 ) به باد بر دهد آن را يَنْسِفُها ( طه 105 ) به باد دهيم آن را لَنَنْسِفَنَّهُ ( طه 97 ) به بر باز نهاده مُسَنَّدَةٌ ( منافقون 4 ) به پاكى ياد كنندگان الْمُسَبِّحِينَ ( صافات 143 ) به پاى دارندگان الْمُقِيمِينَ ( نساء 162 ) به پاى دارندگان الْمُقِيمِي ( حج 35 ) به پاى دارنده مُقِيمَ ( ابراهيم 40 ) به پاى داشتندى أَقامُوا ( مائده 66 ) به پاى داشته ، ميانه قَواماً ( فرقان 67 ) بهتران الْأَخْيارِ ( ص 47 ) به جا ايستاده خَلِيفَةً ( بقره 30 ) به جاى آرد أَوْفى ( آل عمران 76 ) به جاى آرد يَسْتَبْدِلْ ( محمد 38 ) به جاى آرندگان الْمُوفُونَ ( بقره 177 ) به جاى آرنده‌تر أَوْفى ( توبه 111 ) به جاى آريد أَوْفُوا ( انعام 152 ) به جاى آمده حاضِراً ( كهف 49 ) به جاى آورد ( پس - ) فَبَدَّلَ ( بقره 59 ) به جاى شما آرد يَسْتَبْدِلْ ( توبه 39 ) به جاى گيرد يَتَبَدَّلِ ( بقره 108 ) به جاى ماند ( تا - ) ما دامَتِ ( هود 107 ) به جاى نهيم نُبَدِّلَ ( واقعه 61 ) به جاى نهيم ايشان را بَدَّلْناهُمْ ( نساء 56 ) به چراگاه باز گذاريد تَسْرَحُونَ ( نحل 6 ) به خشم آرندگان ( هراينه - ) لَغائِظُونَ ( شعراء 55 ) به خود گرفت تَوَلَّى * ( نساء 115 ؛ نور 11 ) به خوشدلى كند تَطَوَّعَ ( بقره 158 ) به خوشدلى كند نيكى تَطَوَّعَ خَيْراً ( بقره 184 ) به‌داد الْقِسْطَ ( انبياء 47 ) به‌دادتر أَقْسَطُ ( احزاب 5 )