القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥٣

آل عمران ، مدنى ، 200 آيه

3 / 117 - 109

109 . و مر خدا را آنچه در آسمانها و آنچه در زمين و به خداى بازگردانده شود كارها .

110 . هستيد بهترين گروهى كه بيرون آورده شد . براى مردمان ، مىفرماييد به شناخته و باز مىداريد از ناشناخته و مىگرويد به خداى . و اگر گرويدى خداوندان نامه ، هراينه بودى بهتر مر ايشان را . ازيشان گروندگان و بيشتر ايشان بيرون شوندگان .

111 . هرگز زيان نرسانند شما را مگر آزارى و اگر كشش كنند با شما ، گردانند شما را پسها را باز پس يارى كرده نشوند .

112 . زده شد بر ايشان خوارى هر جا كه يافت شوند مگر به رسنى از خداى و رسنى از مردمان [ 77 ] و سزاوار شدند به خشمى از خداى و زده شد بر ايشان درويشى ، آنت به كه ايشان بودند نمىگرويدند به نشانهاى خداى و مىكشتند پيغمبران را به ناسزا . آنت به آنچه نافرمانى كردند و بودند در مىگذشتند .

113 . نيستند برابر از خداوندان نامه گروهى ايستاده مىخوانند نشانهاى خدا را هنگامهاى شب و ايشان سجود مىكنند .

114 . مىگروند به خداى و روز بازپسين و مىفرمايند به شناخته و باز مىدارند از ناشناخته و مىشتابند در نيكيها و اينان از شايستگان .

115 . و آنچه كنيد از نيكى ، پس هرگز ناسپاسى كرده نشويد آن را و خداى داناست به پرهيزكاران .

116 . بدرستى كه آنانى كه نگرويدند هرگز بىنياز نكند ازيشان خواسته‌هاى ايشان و نه فرزندان ايشان از خداى چيزى و اينان خداوندان آتش‌اند ايشان در آن جاويدان .

117 . داستان آنچه هزينه مىكنند در اين زندگانى نزديكتر همچو داستان بادى ، در آن سرمايى رسيد ، كشت گروهى كه ستم كردند تنهاى خويش را پس نيست كرد او را ، و ستم نكرد ايشان را خداى و لكن تنهاى خويش را ستم مىكنند . [ 78 ]