القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥٩٣

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

افتاده‌گان ( فرومرده - ) جاثِمِينَ ( عنكبوت 37 ) اف تف أُفٍّ ( اسراء 23 ) افتندگان آن مُواقِعُوها ( كهف 53 ) افراشته و به گچ كرده برداشته مَشِيدٍ ( حج 45 ) افروختن قَدْحاً ( عاديات 2 ) افزون باز دهد ( پس تا - ) فَيُضاعِفَهُ ( حديد 11 ) افزون كرد فَضَّلَ ( نحل 71 ) افزون كرده مَمْدُوداً ( مدثر 12 ) افزون كرده شدند فُضِّلُوا ( نحل 71 ) افزون كرده شود يُضاعَفْ ( احزاب 30 ) افزون كند آن را يُضاعِفْها ( نساء 40 ) افزونى الرِّبا * ( بقره 275 ؛ آل عمران 130 ) افزونى طَوْلًا ( نساء 25 ) افزونى ضِعْفٌ ( اعراف 38 ) افزونى نافِلَةً ( انبياء 72 ) افزونى فَضْلًا ( سبأ 10 ) افزونى جست ( پس بيرون آمده ) فَبَغى ( قصص 76 ) افزونى جستن عُدْوانَ ( قصص 28 ) افزونى جستن ايشان ( به - ) بِبَغْيِهِمْ ( انعام 146 ) افزونى جوينده باغٍ ( انعام 145 ) افزونى خويش فَضْلِهِ * ( بقره 90 ؛ آل عمران 170 ) افزونى داد ما را فَضَّلَنا ( نمل 15 ) افزونى دادم شما را ، برگزيدم فَضَّلْتُكُمْ ( بقره 47 ) افزونى دادى كَرَّمْتَ ( اسراء 62 ) افزونى داديم فَضَّلْنا ( انعام 86 ) افزونى داديم شما را أَمْدَدْناكُمْ ( اسراء 6 ) افزونى دهندگان ، خوش منشان الْمُطَّوِّعِينَ ( توبه 79 ) افزونى گردانى ايشان را تُزَكِّيهِمْ ( توبه 103 ) افزونيها أَضْعافاً ( آل عمران 130 ) افسانه گويندگان سامِراً ( مؤمنون 67 ) افسوس مىدارند يَسْخَرُونَ ( صافات 12 ) افسونگر راقٍ ( قيامة 27 ) اقرار كردند ( پس - ) فَاعْتَرَفُوا ( ملك 11 ) اكنون آنِفاً ( محمد 16 ) الحاح كند شما را ( پس - ) فَيُحْفِكُمْ ( محمد 37 ) الهام داديم أَوْحَيْنا ( طه 38 ) امانت‌دار وحى أَمِينٌ ( شعراء 162 ) اميد داشته مَرْجُوًّا ( هود 62 ) اميد ندارد لا يَحْتَسِبُ ( طلاق 3 ) انباز آرد يُشْرَكَ ( نساء 116 ) انباز آرندگان مُشْرِكِينَ ( انعام 23 ) انباز آرندگان الْمُشْرِكِينَ ( انعام 106 ) انباز آرندگان مُشْرِكُونَ ( يوسف 106 ) انباز آرندگان مُشْرِكُونَ ( يوسف 106 ) انباز آورندى أَشْرَكُوا ( انعام 88 ) انبازان شُرَكاءُ * ( انعام 94 ؛ قلم 41 ) انبازان مُشْتَرِكُونَ ( صافات 33 ) انبازان ( به هم آميخته‌گان - ) الْخُلَطاءِ ( ص 24 ) انبازان خويش شُرَكاءَكُمُ ( ملائكه 40 ) انباز شو با ايشان شارِكْهُمْ ( اسراء 64 ) انبازگويان ( مر - ) لِلْمُشْرِكِينَ ( توبه 7 ) انبازگويندگان ( مر آن - ) لِلْمُشْرِكِينَ ( فصلت 6 ) انباز ميار لا تُشْرِكْ ( لقمان 13 ) انباز مياردا لا يُشْرِكْ ( كهف 110 ) انبوهى ( آشكارا و به - ) شُرَّعاً ( اعراف 163 ) انبوهى و فراهم آوردن دنيا ( از جهت - ) جَمْعاً ( قصص 78 ) انبوهى ( دو - ) الْجَمْعانِ * ( آل عمران 155 ، 166 ) انجام ( به - ) بِتَأْوِيلِ ( كهف 78 ) انجمن خويش نادِيكُمُ ( عنكبوت 29 ) انجمن خويش نادِيَهُ ( علق 17 ) انجيده و برهم افتاده ( همچو - ) كَالصَّرِيمِ ( قلم 20 ) اند بِضْعَ * ( يوسف 42 ؛ روم 4 ) انداختن حِطَّةٌ ( اعراف 161 ) انداختنيها رُجُوماً ( ملك 5 ) انداخته شوى ( پس - ) فَتُلْقى ( اسراء 39 ) انداخته‌گان صَرْعى ( حاقه 7 ) اندازندگان الْمُلْقِينَ ( اعراف 115 ) اندازندگان مُلْقُونَ * ( يونس 80 ؛ شعراء 43 ) اندازندگان ( پس - ) فَالْمُلْقِياتِ ( مرسلات 5 ) اندازه الْقَدْرِ ( قدر 1 ) اندازه برگرفتن ( هراينه - ) لَعِبْرَةً ( نحل 66 ) اندازه كرد قَضى ( زمر 42 ) اندازه كرد قَدَّرَ ( اعلى 3 ) اندازه كرد آن را ( پس - ) فَقَدَّرَهُ ( فرقان 2 ) اندازه كرد او را ( پس - ) فَقَدَّرَهُ ( عبس 19 ) اندازه كردن تَقْدِيرُ * ( انعام 96 ؛ فصلت 12 ) اندازه كرديم قَدَّرْنا * ( حجر 60 ؛ سبأ 18 ) اندازه كرديم آن را قَدَّرْناها ( نمل 57 ) اندازه كرديمش قَدَّرْناهُ ( يس 39 ) اندازه كنم أَخْلُقُ ( آل عمران 49 ) اندازه كن ، نگاه‌دار قَدِّرْ ( سبأ 11 )