القرآن الكريم (فارسى) — الصفحة ٥٩٢

فهرست لغات و اصطلاحات فارسى - عربى

از پى درآورد اسْتَخْلَفَ ( نور 55 ) از پى درآورد ايشان را ( پس - ) فَأَعْقَبَهُمْ ( توبه 77 ) از پى درآورده شدند أُتْبِعُوا * ( هود 60 ، 99 ) از پى درآورديم ايشان را أَتْبَعْناهُمْ ( قصص 42 ) از پى درآيد آن را تَتْبَعُهَا ( نازعات 7 ) از پى درآيندگان خُلَفاءَ * ( اعراف 69 ؛ نمل 62 ) از پى درآيندگان خَلْفٌ ( اعراف 169 ) از پى درآيندگان ( دمادم آيندگان - ) مُرْدِفِينَ ( انفال 9 ) از پى درآيندگان خَلائِفَ * ( يونس 73 ؛ ملائكه 39 ) از پى درآينده تَبِيعاً ( اسراء 69 ) از پى درآينده خَلِيفَةً ( ص 26 ) از پى درمىآيند يَخْلُفُونَ ( زخرف 60 ) از پيش شدند سَبَقُوا ( انفال 59 ) از پى فرا داشتيم قَفَّيْنا * ( بقره 87 ؛ حديد 27 ) از پى فرا رفتن ( هراينه ) لَعِبْرَةً ( نازعات 26 ) از پى فرا رويد فَاعْتَبِرُوا ( حشر 2 ) از پى فرا شو او را قُصِّيهِ ( قصص 11 ) از پى مرو لا تَقْفُ ( اسراء 36 ) از جاى بيرون آيد تَشْخَصُ ( ابراهيم 42 ) از حد درگذرانده‌تر أَطْغى ( نجم 52 ) از حد درگذرندگان طاغِينَ ( صافات 30 ) از خود فرا ساخت آن را افْتَراهُ ( يونس 38 ) از دست بدادند أَضاعُوا ( مريم 59 ) از راه بگشت ( پس - ) فَغَوى ( طه 121 ) از سبزى به سياهى زنند ( دو بوستان سبز كه - ) مُدْهامَّتانِ ( رحمن 64 ) از كيش به كيش شوندگان الصَّابِئُونَ ( مائده 69 ) از گروش بازگرديد اكْفُرُوا ( آل عمران 72 ) از يك بيخ رسته صِنْوانٌ ( رعد 4 ) استاد شدند مَرَدُوا ( توبه 101 ) استادگان بر سر پاى صَوافَّ ( حج 36 ) استادگان قِياماً ( فرقان 64 ) استادگان بر سه پاى از اسبان الصَّافِناتُ ( ص 31 ) استاد مهين شما ( هراينه - ) لَكَبِيرُكُمُ ( شعراء 49 ) استخفاف ( فسوس مىكردند و - ) يَسْتَهْزِؤُنَ ( زخرف 7 ) استخوانهاى سينه التَّرائِبِ ( طارق 7 ) استوار أَمِينٌ * ( اعراف 68 ؛ يوسف 54 ) استوار شَدِيدٍ ( هود 80 ) استوار ثابِتٌ ( ابراهيم 24 ) استوار الثَّابِتِ ( ابراهيم 27 ) استوار الْمَتِينُ ( ذاريات 58 ) استواران الرَّاسِخُونَ ( نساء 162 ) استواران رَواسِيَ * ( حجر 19 ؛ نحل 15 ) استواران راسِياتٍ ( سبأ 13 ) استواران سخت شِداداً ( نبأ 12 ) استوار دارم شما را آمَنُكُمْ ( يوسف 64 ) استوار دارى او را تَأْمَنْهُ ( آل عمران 75 ) استوار داشت صَدَّقَتْ ( تحريم 12 ) استوار داشتن تَثْبِيتاً ( نساء 66 ) استوار داشتيم ترا ثَبَّتْناكَ ( اسراء 74 ) استوار شد ( پس - ) فَاسْتَغْلَظَ ( فتح 29 ) استوار شويد ( پس - ) فَاثْبُتُوا ( انفال 45 ) استواركار حَكِيماً ( نساء 92 ) استواركار الْحَكِيمُ ( مائده 118 ) استوار كارى ( به - ) بِالْحَقِّ * ( جاثيه 22 ؛ احقاف 3 ) استوار كارى ( خداوندان - ) أُولُوا الْعَزْمِ ( احقاف 35 ) استوار كرد ( نوشت - ) كَتَبَ ( مجادله 22 ) استوار كردن آن تَوْكِيدِها ( نحل 91 ) استوار كرده شد أُحْكِمَتْ ( هود 1 ) استوار كرده شد ، تنگ در بر يكديگر درآورده مَرْصُوصٌ ( صف 4 ) استوار كرده شده مُحَصَّنَةٍ ( حشر 14 ) استوار كرديم شَدَدْنا * ( ص 20 ، دهر 28 ) استوار كنيم سَنَشُدُّ ( قصص 35 ) استوار گرداند يُثَبِّتَ ( انفال 11 ) استوار گردانيد ، برجاى بداريد ( پس - ) فَثَبِّتُوا ( انفال 12 ) استوار مىداريد تُحْصِنُونَ ( يوسف 48 ) استوار نمىدارى ما را لا تَأْمَنَّا ( يوسف 11 ) استوار و برجاى دار يُثَبِّتُ ( ابراهيم 27 ) استوارى إِيماناً ( مدثر 31 ) استوارى آن مِيثاقِهِ ( رعد 25 ) استيلا كرد اسْتَوى ( طه 5 ) اسيران و بندگان صاغِرُونَ ( نمل 37 ) اشارت كرد ( پس - ) فَأَوْحى ( مريم 11 ) اشتران هوشازده الْهِيمِ ( واقعه 55 ) اشتر باركش حَمُولَةً ( انعام 142 ) اظهار مىكنيد تُظاهِرُونَ ( احزاب 4 ) افتادن الْواقِعَةُ ( واقعه 1 ) افتادنى ريزه ريزه هَدًّا ( مريم 90 ) افتاده هارٍ ( توبه 109 ) افتاده‌گان جاثِمِينَ * ( اعراف 78 ؛ هود 67 )